Registratie Historisch Monument 3 avril 1996 (≈ 1996)
Rechtsbescherming van het terrein en de grond.
Début du XXe siècle
Archeologische vondsten
Archeologische vondsten Début du XXe siècle (≈ 2004)
Ontdek de kluis en meubels.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Tumulus, alsmede het land (bodem en kelder) waarop het is gelegen (Box 1996 B 1073): inschrijving bij beschikking van 3 april 1996
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
De Tumulus de Réunionou, gelegen in Berrien, Bretagne, is een begrafenismonument dat dateert uit de Protohistory. Aan het begin van de 20e eeuw stond er een kluis van 2,70 m lang, 1,90 m breed en 1,70 m hoog, waar een skelet en objecten die de overledenen vergezellen werden ontdekt. Dit type structuur illustreert de begrafenisrituelen van het tijdperk, met collectieve of individuele begrafenissen gekenmerkt door kunstmatige terres.
De kapel van Sainte-Catherine, hoewel genoemd in de brontekst, lijkt niet direct gerelateerd aan de tumor, maar het biedt een lokale historische context. Gebouwd uit de 15e eeuw, werd het aangepast in de 17e en 19e eeuw, een weerspiegeling van de architectonische en religieuze evolutie van de regio. De tumor blijft een belangrijk archeologisch overblijfsel voor het begrijpen van Bretonse protohistorische samenlevingen.
De site werd in opdracht van 3 april 1996 als Historisch Monument opgenomen, waardoor de tumor en de directe omgeving (bodem en kelder) beschermd werden. Deze bescherming onderstreept haar erfgoed en wetenschappelijk belang, hoewel de details van het exacte gebruik ervan of de relatie met de lokale gemeenschappen van die tijd nog beperkt blijven.
De aan het begin van de twintigste eeuw uitgevoerde opgravingen documenteerden gedeeltelijk de funeraire meubels, maar de brontekst geeft niet de exacte aard van deze objecten of hun lot. De tumulus, typisch voor megalithische of protohistorische constructies, kan hebben gediend als een territoriale marker of plaats van aanbidding voor de lokale bevolking.
In tegenstelling tot de kapel van Sainte-Catherine, waarvan de geschiedenis goed is gedocumenteerd (transformaties in de 17e en 19e eeuw, veronderstelde beschermheerschap van de heren van Tymeur of de familie van Lamprat), profiteert de tumor van Réunionou niet van hedendaagse geschreven bronnen. Zijn onderzoek is dan ook voornamelijk gebaseerd op archeologische gegevens en vergelijkingen met andere vergelijkbare locaties in Bretagne.
Vandaag de dag is Réunionou's tumulus een stille getuigenis van de begrafenis en sociale praktijken van Protohistory. De inschrijving als Historisch Monument in 1996 garandeert het behoud ervan, maar de toegankelijkheid en de toeristische exploitatie ervan worden niet in de beschikbare bronnen beschreven. De geschatte locatie (5 Rue du Château d'Eau, Berrien) suggereert een landelijke locatie, typisch voor protohistorische nederzettingen ver weg van moderne stedelijke centra.