Bouw van een tumulus Âge du bronze (vers 2200–800 av. J.-C.) (≈ 1500 av. J.-C.)
Geschatte periode van de bouw.
7 juin 1977
Historisch monument
Historisch monument 7 juin 1977 (≈ 1977)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Tumulus (zaak C 226): Beschikking van 7 juni 1977
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
Bronnen vermelden geen verwante actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De tumulus van Plouegat-Guérand is een typisch grappig monument van de Bronstijd, waarin menselijke samenlevingen megalithische architectuur ontwikkelen om hun overledene te eren. Deze kunstmatige taart, bestaande uit aarde en stenen, illustreert een praktijk die wijdverspreid was in Europa in die tijd, waar de tumulus diende als een territoriale marker en als bescherming voor de begrafenissen die ze onderhielden. Hoewel de exacte structuur en inhoud van het monument niet in de beschikbare bronnen zijn beschreven, toont de classificatie ervan als historisch monument in 1977 zijn erfgoedbelang.
De tumulus, zoals die van Plouegat-Guerand, maken deel uit van een bredere funeraire traditie, die uit Neolithische tijd verscheen en duurde tot de oudheid in sommige regio's. Hun vorm, vaak cirkelvormig of geometrisch, kan variëren afhankelijk van culturen en tijden. In Bretagne komen deze monumenten vaak voor en weerspiegelen ze de sociale en spirituele organisatie van de gemeenschappen van de Bronstijd, waarvoor de bouw van dergelijke gebouwen een aanzienlijke collectieve investering vertegenwoordigde. Hun zichtbaarheid in het landschap maakte ze ook symbolische bezienswaardigheden, gekoppeld aan overtuigingen rond de dood en daarbuiten.
De bouw van een tumulus reageerde op een verscheidenheid aan technieken, variërend van eenvoudige stapels van materialen tot meer uitgebreide structuren, met stenen garnituren of interne compartimenten. In Plouegat-Guerand hebben deze monumenten, net als elders, in de loop der eeuwen vaak te lijden gehad onder aantasting, hetzij door plundering, hergebruik van materialen, hetzij door natuurlijke erosie. Hun behoud, zoals dat van deze geheime tumor, laat vandaag toe om begrafenispraktijken en technische kennis van oude samenlevingen te bestuderen.
In Bretagne markeert de bronstijd (ongeveer 2200 tot 800 v.Chr.) een periode van overgang naar meer hiërarchische samenlevingen, waar metaal een symbool van prestige wordt. De tumulus, als elementen van het begrafenislandschap, spelen een rol bij de bevestiging van deze nieuwe sociale structuren. Hun geografische spreiding en architectonische diversiteit bieden waardevolle inzichten in de culturele uitwisselingen en technologische ontwikkelingen van die tijd. Plouegat-Guerand's tumulus maakt dus deel uit van een breder netwerk van soortgelijke sites, dat een regionale en Europese gedeelde traditie weerspiegelt.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen