Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Butte du Hu maakt deel uit van de necropolis Ernes-Condé, te paard gelegen in de gemeenten Condé-sur-Ifs en Ernes, Calvados. Deze archeologische site omvat twee grote tumuli, waaronder de Butte du Hu, evenals zes gangen graven. De opgravingen, geïnitieerd in 1833 door F. Galeron, onthulden tien skeletten in de Butte du Hu, vergezeld van stukken aardewerk. In 1847 onderzocht de heer Bellivet de tweede tumor, ontdekte elf begrafenissen en publiceerde zijn rapport in 1844. Deze monumenten, gebouwd met lokale kalksteen platen, hebben een homogene architectuur, met kamers toegankelijk door rechte gangen.

Een sinds 1985 uitgevoerde zoektocht onthulde de zes ganggraven, die nu dor door bebouwing, gelegen nabij de tumuli. Deze graven, aanvankelijk compact, gehuisvest ongeveer veertig individuen, waarvan de lichamen werden afgezet achter de muren. Hun bescheiden funeraire meubels omvatten schelp kralen, vuursteen gereedschap en keramische teassen toegeschreven aan het Midden Neolithicum. De indeling van monumenten en hun uiteenlopende grootte kan een sociale hiërarchie binnen de Neolithische gemeenschap weerspiegelen.

De Butte du Hu werd geclassificeerd als historische monumenten op 13 november 1974. Genetische studies van 12 skeletten van graf C toonden het gebrek aan maternale verbinding tussen deze individuen aan, wat een complexe sociale organisatie suggereert. De gebruikte materialen, harde kalksteen en zachte kalksteen, komen uit een groeve gelegen tussen de twee tumoren. De grafkamers, bedekt door corbellatie of gewelfd, getuigen van geavanceerde architectonische technieken voor die tijd.

Tumuli en gangtombes, afgerond in vorm, meet tussen 10 en 20 meter in diameter. Hun interne structuur, bestaande uit platen en bloedplaatjes, was aanvankelijk bedekt met aarde, vormen terres tot 5 meter hoog. Graf A, een bijzondere, herbergt twee onderling verbonden grafkamers (A1 en A2), waarschijnlijk gelijktijdig gebouwd. Deze begrafenismonumenten illustreren de rituele en sociale praktijken van de Neolithische gemeenschappen in de regio.

Opgravingen onthulden ook een verscheidenheid aan verharde bodems, variërend van vulling (tombe B en E) tot middelgrote platen (tombe D). De necropolis als geheel zou ongeveer 70 begrafenissen hebben ontvangen, gemiddeld een dozijn per kamer. Begraven meubels, hoewel slecht, biedt aanwijzingen voor de overtuigingen en ambachtelijke praktijken van de tijd, zoals het gebruik van schelp kralen of vuursteen gereedschap.

Externe links