Bouwperiode Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte datering van het megalithische monument.
1877
Eerste schriftelijke vermelding
Eerste schriftelijke vermelding 1877 (≈ 1877)
Gebouw gedeeltelijk geruïneerd door die datum.
4 novembre 1975
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 4 novembre 1975 (≈ 1975)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Overdekt gangpad, met inbegrip van een 2 m brede strook land buiten de zijpilaren, inclusief de geaarde stenen, en ten noorden van de kamer (Box M 526): indeling bij decreet van 4 november 1975
Kerncijfers
Georges Guénin - Folklorist en auteur
Documenteerde de legendes van de site in 1936.
Yohann Sparfel et Yvan Pailler - Archeologen
Auteurs van een inventaris van monumenten in 2011.
Oorsprong en geschiedenis
De overdekte oprit van Kermaout is een megalithisch monument gelegen in de gemeente Bannalec, in het departement Finistère van Bretagne. Dateert van Neolithicum, is ingebed in een helling en strekt zich uit over 8 meter lengte, met een noord-west/zuid-oost oriëntatie. De structuur omvat een afdektafel van 2,50 m bij 1 m en zes micaschist pilaren, terwijl een blok kwarts bij de oostelijke ingang lijkt vreemd aan het geheel. De vloerhoogte bedraagt niet meer dan 0,85 m en het terrein is sinds 4 november 1975 geclassificeerd als historisch monument.
Het gebouw werd voor het eerst genoemd in 1877, al gedeeltelijk geruïneerd. Het wordt geassocieerd met een lokale traditie die luteins oproept, de Korrigans, die worden genoemd Park-Korrigan (de Korrigans plot) voor het veld waar het is gevestigd. Deze prehistorische folklore, gedocumenteerd in 1936 door Georges Guénin, weerspiegelt populaire overtuigingen gerelateerd aan megalieten in Bretagne.
Archeologische studies, zoals die van Yohann Sparfel en Yvan Pailler in 2011, bevestigen zijn lidmaatschap in de megalithische sites van Finistère. Het monument, beschermd met een perceel grond van 2 meter rond de pilaren, omvat ook grondstenen gelegen ten noorden van de begrafenisruimte. De precieze locatie, in de buurt van de zogenaamde Kermaout, is vermeld in de Merimée database onder de code Insee 29004.
De overdekte steeg illustreert neolithische begrafenispraktijken, met een architectuur die kenmerkend is voor de collectieve begrafenissen uit die tijd. Zijn classificatie als historisch monument onderstreept zijn erfgoed belang, hoewel de locatie wordt beschouwd als van slechte nauwkeurigheid (niveau 5/10). De site blijft een materiële getuigenis van de prehistorische gemeenschappen van Bretagne, terwijl de lokale verbeelding gevoed door haar folklore.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen