Bouw van de toren fin XVIIe - début XVIIIe siècle (≈ 1825)
Vervanging van de Arnaud Othon deur
1934
Marcabrun Memorial Plate
Marcabrun Memorial Plate 1934 (≈ 1934)
Tribute aan de lokale troubadour
1er février 1978
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1er février 1978 (≈ 1978)
Registratie van gevels en daken
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken (Box B 230): inschrijving bij bestelling van 1 februari 1978
Kerncijfers
Louis XIV - Koning van Frankrijk
Regen tijdens de bouw
Marcabrun - Occitaanse troubadour
Geboren in Auvillar, geëerd
Arnaud Othon - Burggraaf van Auvillar
Naam van de oude deur
Oorsprong en geschiedenis
De Auvillar Clock Tower, gelegen aan de Rue de l'Horloge in de Tarn-et-Garonne, werd gebouwd in de late zeventiende of vroege achttiende eeuw onder het bewind van Lodewijk XIV. Het vervangt een oude versterkte poort genaamd Arnaud Othon, genoemd naar een lokale burggraaf, en voorheen uitgerust met een ophaalbrug. Dit stenen en bakstenen monument, kenmerkend voor de getransformeerde verdedigingsarchitectuur, symboliseert de stedelijke evolutie van deze historische stad verbonden met de Slag bij de Garonne.
In 1934 werd een gedenkplaat geplaatst op de zuidelijke gevel ter ere van de troubadour Marcabrun, geboren in Auvillar, die het culturele erfgoed van de stad benadrukte. De toren, die werd genoemd als historische monumenten op 1 februari 1978, herbergt een gotische klok uit het oude Jacobijnse klooster. De drie verdiepingen, toegankelijk boven een veranda in het hart van de stad, dienden als tentoonstellingszalen, waaronder die van het Museum van de Skippers, nu overgebracht.
Architectureel is de toren afwisselend stenen en bakstenen bedden, met touwen die de vloeren markeren. Zijn smeedijzeren kooi, oplopend boven het dak, ondersteunt een klok versierd met middeleeuwse inscripties. De veranda en ramen, recht in het midden, weerspiegelen de stilistische invloeden van de tijd. Een gemeenschappelijk eigendom, belichaamt zowel Auvillar's defensieve erfgoed en zijn rol in de regionale rivier geschiedenis, tussen Tarn en Garonne en Occitanie.
Historische bronnen, zoals Monumentum en Wikipedia, bevestigen de oorsprong ervan als een overblijfsel van de stadswallen, terwijl de Merimée basis de gedeeltelijke classificatie (gevels en daken) specificeert. De toren, die nu toegankelijk is voor het publiek, blijft een getuigenis van stedelijke transformaties en batelière activiteiten, die de focus vormen van de welvaart van Auvillar in de 17e en 18e eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen