Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Manor of Penthièvre à Blangy-sur-Bresle en Seine-Maritime

Patrimoine classé
Demeure seigneuriale
Manoir
Seine-Maritime

Manor of Penthièvre

    Route d'Eu
    76340 Blangy-sur-Bresle

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1636
Bouw van het herenhuis
1820
Gekocht door Pierre-Charles Fruictier
vers 1870
Lodewijk XIII stijl renovatie
13 juillet 2001
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het huis van het huis in zijn geheel; de molen bekend als molen van Penthièvre of Hortineaux, in zijn geheel, met uitzondering van de hangar is, met inbegrip van het mechanisme ervan en het gehele hydraulische systeem waarvan de gekanaliseerde arm van de Bresle de molen van Hortineaux voeden, met inbegrip van de verwijdering van de oorsprong tot de terugkeer naar de Bresle (zuidwest en west van percelen AD 30 en 24) (Zaak AD 25): inschrijving bij bevel van 13 juli 2001

Kerncijfers

Anne-Marie-Louise d'Orléans (la Grande Mademoiselle) - Oorspronkelijke sponsor Kleindochter van Hendrik IV, eigenaar in de 17e eeuw.
Pierre-Charles Fruictier - Textielindustrie Koper in 1820, transformator in spinning.
Charles-Marie Fruictier - Erfgenaam en renoveraar Voeg Louis XIII elementen toe rond 1870.

Oorsprong en geschiedenis

Het Penthièvre Manor House is een iconisch huis gelegen in Blaggy-sur-Bresle, in het departement Seine-Maritime in Normandië. Gebouwd in het 2e kwart van de 17e eeuw voor Anne-Marie-Louise d'Orléans, bekend als de Grote Mademoiselle en kleindochter van Henri IV, belichaamt dit herenhuis de architectuur van de Gentle-Hommeries van de Lodewijk XIII periode. De bouw ervan maakt deel uit van een context van economische welvaart voor de stad, gekoppeld aan de handel van platen uit de 15e eeuw. Het gebouw, gemaakt van baksteen en steen, behoudt decoratieve elementen die kenmerkend zijn voor deze periode.

In de 19e eeuw onderging het herenhuis een grote transformatie onder impuls van de textielindustrie. In 1820 werd het overgenomen door Pierre-Charles Fruictier, een industrieel, die de voormalige aangrenzende molen in 1823 veranderde in een spinnerij. Deze omschakeling weerspiegelt de industriële ontwikkeling van de regio, gedreven door de textielproductie. Rond 1870 voegde zijn zoon, Charles-Marie Fruictier, stilistische elementen (mascarons, schelpen, kroonlijsten) toe om het ensemble in een Louis XIII-stijl te harmoniseren, terwijl de hydraulische infrastructuur aan de Bresle werd gemoderniseerd.

Het landgoed bestaat nu uit het hoofdhuis, geflankeerd door twee vleugels en woningen 18e eeuwse paneel kamers, evenals de Penthièvre molen, nog steeds uitgerust met zijn originele hydraulische mechanisme. Deze laatste, aangedreven door een gekanaliseerde arm van de Bresle, getuigt van de technische vindingrijkheid van die tijd. Het ensemble, dat sinds 2001 gedeeltelijk als historische monumenten is opgenomen, illustreert zowel het aristocratische erfgoed als het Noorse industriële erfgoed. De beveiligingen omvatten het huis, de molen (met uitzondering van de oostelijke hangar) en het gehele hydraulische systeem, inclusief de vanage.

De locatie van het landhuis, aan de rand van de Bresle, speelde een sleutelrol in de geschiedenis, waardoor zowel het oorspronkelijke woongebruik als de daaropvolgende industriële omschakeling werden vergemakkelijkt. De site, die toegankelijk is via de weg naar Eu, onderhoudt een specifiek adres (5891 Les Hottineaux), hoewel de huidige roeping (bezoeken, verhuur, accommodatie) niet expliciet is gedocumenteerd in de beschikbare bronnen. De gemengde architectuur, die klassieke elegantie en industriële functionaliteit combineert, maakt het een zeldzaam voorbeeld van hybride erfgoed in Normandië.

Externe links