Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Paleis van Feesten, oorspronkelijk Sängerhaus (huis van zangers), werd in 1897 in opdracht van de Straßburger Männer Gesangverein, een Elzassische mannenkoor bedrijf opgericht in 1872. Dit project, financieel ondersteund door het Duitse ministerie en particuliere donaties, was bedoeld om een multifunctionele culturele locatie te creëren, waaronder een concertzaal van 1.750 zitplaatsen, een restaurant, een bibliotheek en oefenruimtes. Het gebouw, ontworpen door de architecten Richard Kuder en Joseph Müller, werd, zodra het werd ingehuldigd in 1903, een hoge plaats in het culturele leven van Straatsburg, met name het muzikale festival van Elzas-Lorraine in de jaren 1920.

Het Palais des Fêtes onderscheidt zich door zijn eclectische architectuur, die neogotische, neo-renaissance- en art nouveaustijlen combineert met baanbrekende versterkte betonelementen in Straatsburg, gemaakt volgens het Hennebique-proces. De grote zaal, versierd met een concertorgel in 1909 werd ontworpen door experts als Albert Schweitzer en Marie-Joseph Erb, met 56 wedstrijden en 3.912 pijpen. Het orgel, geëlektrificeerd in 1958, wordt nu hersteld na decennia van slijtage.

Het Palais des Fêtes is een historisch monument in 2007 en is tussen 2012 en 2020 volledig gerenoveerd, waaronder de restauratie van de gevel, het dak en de interieurs. Sinds 2021 organiseert het Collectif Palais des Fêtes, waar ongeveer 30 lokale culturele acteurs samenkomen, evenementen om deze plek nieuw leven in te blazen, als een festival in 2023 ter gelegenheid van zijn 120ste verjaardag. Het gebouw herbergt ook het Straatsburg Choreografisch Centrum in een aangrenzende vleugel gebouwd in de jaren 1920.

De geschiedenis van het Palais des Fêtes weerspiegelt de politieke en culturele overgangen van Elzas, die van de Duitse periode (eerste orde in 1897) naar het Franse bestuur na 1918. Zijn orgel, ontworpen door grote figuren als Charles-Marie Widor en Eugène Gigout, symboliseert deze dualiteit, evenals de architectuur, getuige van de technische en artistieke innovaties van het begin van de twintigste eeuw. Vandaag de dag blijft het een van de weinige Franse kamers met een concertorgel, naast de Philharmonie de Paris of het Auditorium de Lyon.

Externe links