Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Oude brug op het ravijn van Buès, Romeinse brug (ook op de gemeente Ganagobie) dans les Alpes-de-Haute-Provence

Alpes-de-Haute-Provence

Oude brug op het ravijn van Buès, Romeinse brug (ook op de gemeente Ganagobie)

    D30
    04310 Ganagobie
Pont ancien sur le ravin de Buès également sur commune de Lurs
Pont ancien sur le ravin de Buès également sur commune de Lurs
Pont ancien sur le ravin de Buès également sur commune de Lurs
Pont ancien sur le ravin de Buès également sur commune de Lurs
Pont ancien sur le ravin de Buès également sur commune de Lurs
Pont ancien sur le ravin de Buès également sur commune de Lurs
Pont ancien sur le ravin de Buès également sur commune de Lurs
Crédit photo : Fr.Latreille - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
1900
2000
121-145 ap. J.-C.
Bouw van de brug
Milieu du XIXe siècle
Weglating van de weg
1er octobre 1963
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Oude brug op het ravijn van Buès, Romeinse brug genaamd: classificatie op bestelling van 1 oktober 1963

Kerncijfers

Hadrien - Romeinse keizer Visita la Gaule (121-122), verbeterde wegen
Antonin le Pieux - Romeinse keizer Blijven werken (141-145)
Guy Barruol - Historie Herontdekt de brug in 1963

Oorsprong en geschiedenis

De zogenaamde "Romeinse brug van Ganagobia" (of van Lurs) werd gebouwd aan het begin van de tweede eeuw (tussen 121-145 n.Chr) om de Domitiaanse weg over te steken de torrent van Buès, waardoor de moerassen gevormd door zijn samenvloeiing met Durance te vermijden. De bouw ervan valt samen met de campagnes om de Romeinse wegen in Gallië te verbeteren onder de keizers Hadrianus en Antonin le Pieux, zoals blijkt uit de mijlen die in de Provence zijn ontdekt. De brug, met een enkele boog in het midden, gebruikt een gemengd apparaat (grote kalksteen apparatuur voor funderingen, kleine apparaten voor gevels) en had oorspronkelijk een lichte ezel terug.

Eeuwenlang werd de brug echter gebruikt als doorgang door de Koninklijke Weg (toekomstige RN96) tot de 19e eeuw, alvorens vervangen te worden door een dijk. Het monument werd in 1963 herontdekt door Guy Barruol. De structuur, vergelijkbaar met andere Romeinse bruggen van Via Julia Augusta, onthult latere restauraties (restaureren, parapeten, bovenste deel van de gevels). Een fallus gegraveerd op een apotropaic of drager-gerelateerde symboliek.

De brug is nu 30 meter lang voor 6 breed, met een boog van 7,8 meter opening. De straal van 3,90 meter en de hoogte van 7 meter boven de rivier illustreren de Romeinse techniek. De trottoirs, beschermd door stroomopwaarts en stroomafwaartse muren, tonen een aanpassing aan het steile terrein. Hoewel gedeeltelijk gewijzigd, blijft er een uitzonderlijke getuigenis van de oude weginfrastructuur in de Provence, gebruikt vandaag als een secundaire route naar Lurs.

Externe links