Hoofdconstructie 4e quart XIIe siècle - 1er quart XIIIe siècle (≈ 1287)
Periode van bouwcampagnes geïdentificeerd
25 septembre 1925
Bescherming van het erfgoed
Bescherming van het erfgoed 25 septembre 1925 (≈ 1925)
Registratie van historische monumenten bij decreet
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Hoericourt (vestigen): inschrijving bij beschikking van 25 september 1925
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
Bronnen vermelden geen historische actoren
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame d'Hoëricourt, gelegen in Saint-Dizier in de Haute-Marne (Groot-Oosten), dateert uit de 4e kwart van de 12e eeuw en 1e kwart van de 13e eeuw. Zijn overblijfselen, ingeschreven in historische monumenten bij decreet van 25 september 1925, vormen een zeldzaam getuigenis van de religieuze architectuur van deze overgangsperiode tussen Romaans en Gotisch.
De belangrijkste bouwcampagnes richten zich op dit scharnier tussen de 12e en 13e eeuw, een periode die gekenmerkt wordt door de evolutie van architectonische technieken en de bevestiging van kerkelijke macht in landelijke gebieden. Het gebouw, nu gereduceerd tot overblijfselen, behoorde waarschijnlijk tot een parochiecomplex of een lokale priorij, hoewel de bronnen niet de exacte status geven.
De bescherming van historische monumenten in 1925 onderstreept het erfgoed belang van deze overblijfselen, ondanks hun versnipperde staat. Hun geschatte locatie in de buurt van de Saint-Dizier Airbase 113 (INSEE code 52448) duidt op een mogelijk hergebruik of transformatie van de site door de eeuwen heen, hoewel de beschikbare documenten deze ontwikkelingen niet beschrijven.
In de middeleeuwen speelden landelijke kerken als Notre-Dame d'Hoëricourt een centrale rol in het gemeenschapsleven: plaatsen van eredienst, maar ook plaatsen van sociale bijeenkomst en lokaal zakenbeheer. Hun constructie weerspiegelde vaak de relatieve welvaart van lokale heren of religieuze orden, evenals culturele uitwisselingen tussen naburige regio's.
Het ontbreken van gedetailleerde bronnen over sponsors of ambachtslieden die in Hoericourt werkten, beperkt het precieze inzicht in de geschiedenis ervan. Zijn inscriptie tussen de beschermde monumenten maakt het echter mogelijk om toekomstige archeologische studies te overwegen om zijn verleden te verlichten, met name de verbinding met het netwerk van Romaanse en Gotische kerken van Champagne-Ardenne.