Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Ben-Aïad Pass, gelegen in het 2e arrondissement van Parijs, is het enige overblijfsel van de Saumen Pass, een set van overdekte galerijen gebouwd aan het begin van de 19e eeuw. Deze privé-passage, oorspronkelijk Mandar Gallery genoemd, heeft Mandar Street oorspronkelijk gekoppeld aan Saint-Sauveur Street (nu Leopold-Bellan Street). Het maakte deel uit van een groter complex, waaronder een 175 meter lange hoofdoprit, een Bains Gallery en een Salon Gallery, ten dienste van instellingen zoals een theater en openbare baden. Zijn architectuur, getekend Hubert Rohault de Fleury (1777.

De passage van de Saumon bereikte een gouden eeuw tot het einde van het Tweede Rijk en trok een burgerlijke klantenkring aan voor haar modieuze boetiekjes en bal. Het was ook de scène van rellen in juni 1832, tijdens de begrafenis van generaal Lamarque, een episode onsterfelijk gemaakt door Victor Hugo in de visie van Choses. In 1853 door de Tunesische generaal Mahmoud Ben Aïad verkregen, daalde de passage geleidelijk. Zijn zoon Ahmed Ben Aïad sloopte de meeste gebouwen in 1899 om Bachaumont Street te creëren, met alleen de Mandar Gallery. Vandaag gesloten voor het publiek en geclassificeerd als een historisch monument sinds 1997, het behoudt sporen van zijn verleden, zoals toegang tot de oude baden van de Saumon.

De passage van de Saumon markeerde de 19e eeuwse literatuur, die verscheen in Le Petit Die van Alphonse Daudet (1868), Gustave Flaubert's sentimentele opvoeding (1869), en Victor Hugo's verhaal van een misdaad (1878). Deze referenties tonen haar centrale rol in het Parijse leven, tussen handel, vrije tijd en politieke agitaties. De achteruitgang weerspiegelt de stedelijke transformaties van Parijs onder Haussmann, waar bedekte passages, ooit een plaats van wandelen, plaats maakten voor bredere straten en aanverwante gebouwen. De Ben-Aidad passage, hoewel gereduceerd tot een vaststaand deel, blijft een materiële getuigenis van die tijd.

Architectureel wordt de passage gekenmerkt door zijn glazen dak en zijn bewaard gebleven gevels, typisch voor 19e eeuwse galerijen. De beschermde elementen zijn onder andere de gevels en daken van het voormalige badhuis, genoemd als historische monumenten. De huidige locatie, tussen Mandar, Leopold-Bellan en Bachaumont straten, herinnert aan zijn oorspronkelijke route, hoewel de meeste van de passage is verdwenen. Zijn huidige staat, onhoudbaar en ontoegankelijk, contrasteert met zijn levendige verleden, benadrukt het belang van zijn behoud als Parijse erfgoed.

Externe links