Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Via Domitia à Pinet dans l'Hérault

Via Domitia

    D161E2
    34850 Pinet
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Via Domitia
Crédit photo : user:toony - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100 av. J.-C.
0
1900
2000
118 av. J.-C.
Bouw van Via Domitia
71 av. J.-C.
Pompey Trophy bij Panissars Pass
1995
Bescherming van de pijnbomen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

See town of: Castelnau-de-Guers

Kerncijfers

Cneus Domitius Ahenobarbus - Proconsul Roman Initiator bouw in 118 V.CHR.
Pompée - Romeins generaal Probeerde de trofee bij de Panissars Pass.
Cicéron - Spreker en schrijver Zet de weg in *Pro Fonteio*.

Oorsprong en geschiedenis

De Via Domitia is een belangrijke Romeinse weg gebouwd uit 118 v.Chr. onder impuls van de proconsul Cneus Domitius Ahenobarbus. Het verbond Italië met het Iberisch schiereiland door de Narbonnaise Gallië over te steken, waardoor militaire, commerciële en culturele uitwisselingen werden vergemakkelijkt. De 780 km lange route volgde een strategische route door belangrijke steden zoals Narbonne, Nîmes en Beaucaire, terwijl het onafhankelijke grondgebied van Marseille werd vermeden.

De bouw van deze route was gericht op het consolideren van de Romeinse aanwezigheid in Gallië na de verovering rond 120 v.Chr. Het maakte de snelle beweging van legioenen en handelaren mogelijk, terwijl het integreren van infrastructuur zoals mijlen, bruggen (zoals de Julien brug bij Apt) en stadsdeuren (bijvoorbeeld de Auguste naar Nîmes poort). Via Domitia liep door een verscheidenheid aan landschappen, van de Alpen tot de Montgenèvre pass naar de vlaktes van Languedoc, waaronder belangrijke archeologische sites zoals Glanum of Ambrussum.

In Pinet, Hérault, is een deel van Via Domitia sinds 1995 beschermd als historische monumenten. Dit segment is een van de overblijfselen die vandaag de dag nog zichtbaar zijn, naast andere secties geclassificeerd als de Ambroix Bridge (Villetelle) of de Ambrussum Oppidum. De route, oorspronkelijk ontworpen voor militair gebruik, werd al snel een vitale commerciële as, die de Romeinse steden verbindt en lokale economische ontwikkeling bevordert.

Na de val van het Romeinse Rijk bleven bepaalde delen van de Via Domitia in gebruik in de Middeleeuwen, geïntegreerd in routes zoals de Strata frankesa. Zijn nalatenschap vindt plaats in de moderne toponymy (bv. " avenue de la Voie Domitienne" in Montpellier) en in de hedendaagse infrastructuur, met een aantal actuele wegen (bv. A9) die zijn historische route gedeeltelijk hervatten.

De Via Domitia wordt genoemd in oude bronnen zoals de Table de Puisinger en de bekers van Vicarello, evenals in literaire teksten, waaronder de Pro Fonteio de Cicero. Deze laatste verwijst naar beschuldigingen van nalatigheid in verband met zijn interview en benadrukt zijn strategisch belang. Archeologische opgravingen, zoals die aan de Panissarspas, onthulden belangrijke elementen, zoals de fundamenten van de Pompeiustrophy (71 v.Chr.), die de grens tussen Gallië en Hispanië markeren.

Vandaag de dag symboliseert Via Domitia Romeinse techniek en de impact ervan op Gallo-Romeinse stedenbouw. Zijn studie blijft details onthullen van bouwtechnieken (gestratificeerd grindlagen, bestrating in de stad) en zijn rol in de romanisering van veroverde gebieden. De beschermde overblijfselen, zoals die van Pinet, bieden een tastbare getuigenis van dit oude erfgoed.

Externe links