Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het plein Émile-Lechten is een openbare groene ruimte gecreëerd in Belfort aan het begin van de 20e eeuw. In 1911 verwierf de gemeente grond in een arbeidersdistrict om een tuin te bouwen. Vanaf 1923 ontwierp Émile Lechten, de tuinman van de stad, een gewone tuin die toegankelijk is voor het publiek. Dit project maakt deel uit van een verlangen naar stedelijke verfraaiing en om de bewoners een plek van ontspanning te bieden.

Het plein omvat twee grote sculpturen: L'Age de Pierre (1925), werk van Horace Daillon oorspronkelijk gepland voor de Jardin des Plantes in Parijs, en La Fin de la Danse (1929), brons van Fournier des Corats. In 1935 werd een buste van dichter Léon Deubel toegevoegd. De smeedijzeren poorten en deuren, gemaakt door lokale ambachtslieden Joseph Kern, Schick en Pietra, maken de indeling compleet. Het plein werd vernoemd naar Émile Lechten in 1961 toen hij met pensioen ging.

Gerangschikt een historisch monument in 1992, het plein omvat in zijn bescherming de poort, de vijver, beelden, een niche-pergola en een chalet. Sinds de oprichting van de stad heeft de stad de traditie van een jaarlijkse bloemmozaïek behouden, met de nadruk op haar culturele en landschapsrol in Belfort. Eigendom en onderhoud zijn de verantwoordelijkheid van de gemeente en garanderen het behoud ervan als lokaal erfgoed.

Externe links