Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude brug van Orthez, gelegen in de Pyrénées-Atlantiques, is een versterkte brug gebouwd in de 13e en 14e eeuw. Het strekt zich uit over de gegeven van Pau en diende als een verbinding tussen het centrum van Orthez en zijn voorsteden van de Vertrek, op een levendige weg die leidt naar Roncevaux. De bouw wordt toegeschreven aan Gaston VII de Béarn, die het de hoofdstad van de Béarn maakte en daar zijn binnenplaats installeerde. Een munt van 1274 toont een enkele spanbrug geflankeerd door twee torens, waarschijnlijk aangevuld door een houten schort.

De huidige staat van de brug, met zijn vier leggende overspanningen, kan dateren uit de tijd van Gaston Fébus, vanwege zijn gelijkenis met de Valentré brug van Cahors. In 1589 bleef er slechts één toren over, waarvan het bovenste deel verdwenen was. De brug verzette zich tegen twee grote aanvallen: in 1569, tijdens de Slag bij Orthez, waar priesters werden geworpen in de gegeven door Hugenoten, en in 1814, tijdens de slag tussen Wellington en Napoleon's troepen.

De aanval van 1814 veroorzaakte de vernietiging van de parapets, herbouwd door het verbreden van de brug tot 3,80 m breed. Oorspronkelijk uitgerust met twee torens, het bezit nu een versterkte centrale toren, gerestaureerd in 1873 volgens zijn oorspronkelijke arrangementen, met een moderne krans en dak. De brug, geclassificeerd als een historisch monument in 1875 en 1942, is 46 m lang, met een grote spanwijdte van 14,87 m en aangrenzende bogen van 7,10 m en 7,65 m.

De centrale toren, waarvan de kroning rond 1865 werd herbouwd, getuigt van de transformaties van het monument. De brug, eigendom van de gemeente Orthez, blijft een symbool van het historische verzet en de middeleeuwse architectuur van Bearnaise, gekenmerkt door militaire gebeurtenissen en opeenvolgende restauraties.

Externe links