Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De oude brug van Beissat, gelegen aan de Gartempe tussen Saint-Ouen-sur-Gartempe en Peyrat-de-Bellac, dateert uit de 13e eeuw. Het wordt voor het eerst genoemd in 1470 in een transactie met betrekking tot naburige molens, suggereert een oud gebruik en geïntegreerd in de lokale economie. De architectuur, bestaande uit drie bogen (een in volle hanger en twee in gebroken boog), evenals de brede palen en zijn ezel achterprofiel, weerspiegelen middeleeuwse bouwtechnieken aangepast aan rivierovergangen.

Een tol, waarschijnlijk enkele eeuwen van kracht, werd officieel bevestigd in 1660, waaruit het strategische en economische belang van dit werk blijkt. Oorspronkelijk verbond de brug de steden Bellac en de Dorat, die een sleutelrol speelden bij regionale uitwisselingen. De scherpe hoeksporen, ontworpen om stromingen te breken, illustreren engineering aangepast aan de hydraulische spanningen van de Gartempe.

Gerangschikt Historisch Monument bij decreet van 23 november 1970, de brug is vandaag gemeenschappelijke eigendom. De staat van instandhouding en de geschatte locatie (genoemd 5/10 precies) maken het een opmerkelijke, zij het gedeeltelijk gedocumenteerde, overblijfsel van de limousin weg erfgoed. Beschikbare bronnen, zoals Monumentum, benadrukken zijn architectonische en historische interesse, zonder details te verstrekken over mogelijke sponsors of ambachtslieden.

Externe links