Oprichting van de eerste gebouwen Début du Ier siècle (période augustéenne) (≈ 104)
De bouw begint op 10.000 m2.
Fin du IIe siècle
Belangrijke veranderingen op de site
Belangrijke veranderingen op de site Fin du IIe siècle (≈ 295)
Transformatie van bestaande infrastructuur.
16 février 1994
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 16 février 1994 (≈ 1994)
Drijvende bescherming en persen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Pakket Z 218 dat de kolf en persen van de wijnmakerij bevat: indeling bij bestelling van 16 februari 1994
Kerncijfers
Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen
De teksten bevatten geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
De villa van de Molard, ten zuiden van Donzère in de Drôme, is de grootste wijnmakerij bekend in de Romeinse oudheid. Daterend uit de Augustijnse periode (vroege 1e eeuw), breidde het zich uit over 10.000 m2 en werd aan het einde van de 2e eeuw ingrijpend gewijzigd. Dit landgoed, actief tussen de 50 en 80 C.E., produceerde jaarlijks ongeveer 2.500 hectoliter wijn, dankzij 300 hectare wijnstokken geteeld door 150 slaven.
De villa had een magazijn van 70 × 15 meter met 204 dolia (grote opslagcontainers) met een totale capaciteit van 1,2 hl per stuk. Twee kolven van 18,5 m2 en twee persen hebben de uitrusting voltooid, hetgeen de geïndustrialiseerde wijnproductie illustreert. De overblijfselen, inclusief de varen en persen, zijn sinds 16 februari 1994 geclassificeerd als historische monumenten.
Strategisch gelegen op 15 km van Augusta Tricastinorum (Saint-Paul-Trois-Châteaux) en dicht bij de Rhône, was de Molard villa een belangrijke exporthub. Zijn wijn werd waarschijnlijk via de rivier vervoerd, zoals blijkt uit de Colonzelle stele (I eeuw) die het laden van vaten op een schip voorstelt. Deze site weerspiegelt de economische ontwikkeling van de Romeinse Narbonnaise, gekoppeld aan de productie van amforen en de wijnhandel.
De opgravingen en studies, met name die welke in de Oude wijnbouw in het Tricastin worden genoemd, onderstrepen de sleutelrol van deze sector in de regionale economie. De nabijheid van de Rhône vergemakkelijkte de export naar andere gebieden van het Rijk, waardoor deze villa een centrale speler op de Gallo-Romeinse wijnmarkt.
Vandaag de dag blijft het perceel met de kolf en persen beschermd en biedt het een uitzonderlijke getuigenis van de agrarische en commerciële technieken van die tijd. Onderzoek, zoals dat van Jacqueline Ponton of Damien Seris, blijft licht werpen op de geschiedenis en de impact ervan op de oude wijnbouw.
