Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse villa van Les Prés Bas, ontdekt in 1963 en gezocht tussen 1976 en 1982, is gelegen in Loupian (Hérault), tussen Montpellier en Béziers, in het hart van Gallia Narbonensis. De site, meer dan 600 jaar bezet, strekt zich uit over drie hectare ten zuiden van het dorp. Het onthult de overblijfselen van een villa rijk versierd met mozaïeken, die een voortdurende bezetting van een bescheiden boerderij tot een patriciaanse residentie tonen.

Oorspronkelijk is er een welvarende boerderij in de buurt van Via Domitia, op een helling met uitzicht op de Thau vijver. In het Hogere Rijk (II eeuw) wordt het omgetoverd tot een grote wijnbouwvilla, met een 1500 hectare grote kelder, een exporthaven naar het Thau-bekken, en een pottenbakkerij die amfoor produceert gestempeld "M A F." Deze periode markeert de economische climax van het domein, gericht op de productie en handel van wijn.

In de vijfde eeuw (Bas-Empire) is de villa volledig herbouwd tot een luxe residentie, ingericht met unieke mozaïeken die aquitaine en Syrische invloeden mengen. Deze sets, gemaakt door twee teams van Mosaïsten in zes tot acht maanden, beslaan 450 m2 en zijn sinds 1970 geclassificeerd als historische monumenten. Vlakbij getuigt een paleo-christelijke kerk met een dooptank van de geleidelijke Christianisering van de site.

De baden van de villa, daterend uit de 2e eeuw, hadden al opmerkelijke mozaïeken. Onder de bewaard gebleven werken zijn de achthoekige mozaïek, de herfst en winter mozaïek, en de svastika mozaïek, een illustratie van de artistieke diversiteit van de plaats. Tegenwoordig beschermt een 1.000 m2 structuur de overblijfselen, open voor rondleidingen.

De archeologische site biedt een uitzonderlijke getuigenis van het landelijke en aristocratische leven in Narbonnaise, een combinatie van wijnbouw, maritieme handel en monumentale kunst. De opgravingen onthulden ook dolia (opslagtuinen) en sporen van ambachtelijke activiteiten, wat de centrale rol van Wolfian in de oude regionale economie bevestigde.

Externe links