Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kerylos villa, gelegen in Beaulieu-sur-Mer aan de Franse Riviera, werd tussen 1902 en 1908 gebouwd door architect Emmanuel Pontremoli voor archeoloog en filhellène Théodore Reinach. Geïnspireerd door de Griekse huizen van Délos (Ie eeuw v.Chr.), belichaamt het een oud esthetisch ideaal aangepast aan het moderne comfort van de 20e eeuw, met elektriciteit, centrale verwarming en luxe badkamers. De edele materialen (Carara marmer, albast, exotisch hout) en de decoraties (mythologische harsen, mozaïeken, meubels ingelegd met ivoor) weerspiegelen een fusie tussen archeologische eruditie en art nouveau.

De villa is grotendeels gefinancierd door Fanny Kann, echtgenote van Reinach en erfgenaam van de familie Ephrussi. Zijn naam, Kerylos ("zeezwaluwen" in het Grieks), roept mediterrane kusten. Toen Reinach in 1928 overleed, werd het landgoed aan het Institut de France overgelaten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog greep de Gestapo archieven en werken in verband met de villa en verspreidde een deel van haar documentaire erfgoed.

Geclassificeerd als historisch monument in 1966, de villa geopend voor het publiek in 1967 als een museum beheerd door de Academie van Inscripties en Belles-Lettres. Zijn dorische peristijl, zijn thematische stukken (bibliotheek, Andron, oikos) en zijn fresco's geïnspireerd door oude vazen maken het een unieke getuigenis van het Franse Hellenisme. In 2019 organiseerde ze een staatsdiner tussen Emmanuel Macron en Xi Jinping. De bijgebouwen en tuinen, geregistreerd in 2024, completeren deze site met een combinatie van architectonisch en landschap erfgoed.

Het interieur, ontworpen als een "tijdmachine," omvat reproducties van Griekse beelden (Sophocle, Athena Lemnia) en meubels ontworpen door Pontremoli, gemaakt door de kabinetsmaker Bettenfeld. De muurschilderingen, getekend door Adrien Karbowsky en Gustave-Louis Jaulmes, zijn geïnspireerd door mythologische scènes (Toison d'or, Pelops bruiloft). De villa illustreert ook een discrete moderniteit: vloerverwarming, flexibele jetdouches of verborgen platte toppen. Tegenwoordig herbergt het symposia, tentoonstellingen en een keramische werkplaats die oude technieken reconstrueren.

De buitenruimtes, zoals de douanegalerij of de terrastuin, zijn opnieuw ontworpen voor culturele doeleinden. In 1997 werd in de oude douaneovergang een expositiezaal gecreëerd, terwijl keukens een ruimte werden gewijd aan Griekse ambachten. De villa van Kerylos blijft een symbool van de dialoog tussen oudheid en moderniteit, die onderzoekers en bezoekers trekt vanwege haar architectonische eclectisme en haar geschiedenis in verband met de intellectuele elites van de Belle Époque.

Externe links