Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De stad Concarneau is een versterkte stad van de 15e en 17e eeuw, gebouwd op een rotsachtig eiland van de huidige stad. Het is de historische kern van Concarneau, waaromheen de moderne stad zich heeft ontwikkeld. De oorsprong ervan dateert uit de vroege Middeleeuwen, toen het eiland, toen Conq genaamd, een priorij herbergde die afhankelijk was van de abdij van Landevennec. De eerste houten vestingwerken, bedoeld om dit klooster te beschermen, werden geleidelijk vervangen door stenen muren uit de dertiende eeuw.

In de 15e eeuw, onder impuls van hertog Peter II van Bretagne, werden de wallen volledig herbouwd om zich aan te passen aan de vooruitgang van de artillerie. De stad werd een strategische kwestie in de conflicten tussen Engels en Frans, met name tijdens de Opvolgingsoorlog van Bretagne (1342-1373). Ze werd in 1373 meerdere keren overgenomen door Olivier Du Guesclin voor de koning van Frankrijk. In de 16e eeuw, tijdens de Religieoorlogen, werd Concarneau kort overgenomen door de protestanten in 1576 voordat de inwoners van naburige parochies het overnamen.

In de 17e eeuw bezocht Vauban de site in 1680 en bestelde belangrijke aanpassingen om de verdediging te moderniseren: het verwijderen van de daken van de torens om artillerieplatforms te installeren, de bouw van twee extra torens bij de Gateway, en het graven van een sloot. De 980 meter lange wallen werden ontworpen om de aanval te weerstaan en de haven te beschermen, vervolgens een simpel wad dat de vissersboten beschermt. De stad, die een garnizoen en een bevolking van vissers herbergde, werd een economisch centrum dankzij de sardinevisserij, uitgevoerd naar de belangrijkste Franse havens.

Na de revolutie verloor de gesloten stad haar militaire rol en werd een populaire wijk, terwijl de stad zich buiten de muren verspreidde. In de 19e eeuw veranderde de industrialisatie de lokale economie met de verschijning van sardine- en tonijncanneries. Het architectonisch erfgoed, met inbegrip van wallen, torens en kerken, werd gedeeltelijk bewaard ondanks opeenvolgende verwoestingen en reconstructies. Gerangschikt als een historisch monument in 1899 en 1913 was de stad het voorwerp van restauratiecampagnes uit de jaren tachtig, met name om torens en courtesines te stabiliseren.

Onder de opmerkelijke elementen zijn negen torens (waaronder de gouverneurstoren, de Horse Iron Tower en de Maure Tower), drie hoofddeuren (Wine Gate, Passage Gate, Larron Gate), evenals civiele gebouwen zoals de Trinity Chapel of het Vismuseum. De krokodillenfontein, opgericht in 1856, en de koepelput van het kasteel van Keriolet, daterend uit de 20e eeuw, dragen bij aan de diversiteit van het erfgoed van de site. In 2014 werd de City close verkozen tot favoriet monument van de Bretons, waarin het culturele en historische belang werd benadrukt.

Externe links