Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grotten van Sare, gelegen in de Pyrénées-Atlantiques in Sare, New Aquitaine, vormen een belangrijk gebied sinds de prehistorie. De oudste overblijfselen, stenen werktuigen zoals schrapers, dateren uit ten minste 45.000 jaar (Moustrische periode), gevolgd door artefacten uit Gravettien (25 000 jaar) en Magdalen (13 000 jaar). Deze prehistorische mannen jaagden op herten en ibex, aangevuld met planten en schelpen uit de nabije Atlantische Oceaan. Grotten dienden ook als schuilplaats voor grotbeertjes tijdens hun winterslaap.

Uit de Neolithische en Bronstijd werd de Lezea grot bewoond door boeren en fokkers, zoals blijkt uit fragmenten van keramiek en dierlijke beenderen. Deze beroepen illustreren een overgang naar sedentaire en broedverenigingen, wat een belangrijke verandering in lokale levensstijlen markeert.

In de 20e eeuw werd de site opengesteld voor het toerisme met moderne faciliteiten: een pad in geluiden en licht, een gereconstrueerd megalithisch park, en een museum gewijd aan antropoloog José Miguel de Barandiaran. In 2018 trokken de grotten 92.000 bezoekers, ranking 7e meest bezochte natuurlijke site in New Aquitaine. Vandaag wordt het beheer van de site, inclusief betaalde bezoeken (10 € in 2025) en een restaurantbar, uitgevoerd door het stadhuis van Sare.

De grotten huisvesten ook beschermde dieren, waaronder dertien soorten vleermuizen die bedreigd worden door menselijke verstoring en vervuiling. Sinds 1999 zijn ze bewaard gebleven door het Regionale Conservatorium van Natuurgebieden van Aquitaine en de Chiropter Groep van Aquitaine. Deze inspanningen benadrukken het ecologische belang van het terrein, parallel aan zijn erfgoedwaarde.

De toegang tot de grotten is via departement D 306 of de Txik Txak buslijn (lijn 45), die Saint-Jean-de-Luz verbindt met Sare. De site, het hele jaar geopend behalve in januari, biedt infrastructuur zoals gratis parkeren en picknickplaatsen, versterking van de toeristische en educatieve attractie.

Externe links