Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Marly-le-Roi National Estate, gelegen in Marly-le-Roi in de Yvelines, was een koninklijk park ontworpen als een resort voor Louis XIV. Gebouwd door Jules Hardouin-Mansart, werd zijn kasteel vernietigd in het begin van de 19e eeuw onder het Eerste Rijk. Alleen waterwerken, geclassificeerd in 1862, bleven een lange tijd als getuige van dit erfgoed, voordat het hele landgoed werd beschermd in 2009. Tot 2009 was hij zelfs een presidentiële residentie, die monarchische en republikeinse geschiedenis mixte.

Marly's machine, een hydraulisch systeem dat de fonteinen van Marly en Versailles levert, werd geïnstalleerd in Bougival. Het park, glooiend naar de Seine, behoudt sporen van zijn oorspronkelijke indeling: uitlijning van bomen, locatie van het kasteel, en zwembaden versierd met kopieën van de paarden van Marly (de originelen zijn in het Louvre). Elementen zoals de koninklijke poort of de deuren van het kasteel (eer deur, deur van de vuurtoren) nog steeds markeren toegang tot het landgoed.

Het Musée du Domaine Royal de Marly volgt zijn top onder Lodewijk XIV en de evolutie onder Lodewijk XV en Lodewijk XVI. Hij roept ook figuren op dicht bij het hof, zoals Madame du Barry, of kunstenaars die de plaats markeerden, zoals François Boucher, Elisabeth Vigée-Lebrun en Claude-Nicolas Ledoux. Archeologische overblijfselen, zoals een paviljoen van baden of betegelde zwembaden voor karper, herinneren aan de luxe gebruik van de site.

Het landgoed diende ook als decor voor historische films, zoals Jean Delannoy's La Princesse de Clèves (1961), of meer recentelijk, Un peuple et son roi (2018) van Pierre Schoeller en Mademoiselle de Joncquières (2018) van Emmanuel Mouret. Deze filmproducties getuigen van de blijvende aantrekkingskracht van deze historische plek.

Vandaag de dag beheerd door de openbare vestiging van Versailles, biedt het landgoed een wandeling tussen erfgoed en natuur, met zijn aangrenzende staat bos en zijn vooruitzichten naar Louveciennes. De verspreide sculpturen (met name in het Louvre) en de archieven laten toe om de voormalige pracht van dit intieme Versailles, ontworpen voor het plezier van de Zonkoning, gedeeltelijk te reconstrueren.

Externe links