Bouwnijverheid Fin XVIIIe siècle (≈ 1895)
Op verzoek van de bisschop van Béziers.
Début XIXe siècle
Tarief van de bron
Tarief van de bron Début XIXe siècle (≈ 1904)
Einde therapeutische uitbuiting.
7 novembre 2016
Historisch monument
Historisch monument 7 novembre 2016 (≈ 2016)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De oude oliefontein genaamd "Front de l'Oli" in zijn geheel, zoals afgebakend op het kadastrale plan extract gehecht aan het decreet (Box C 8): inschrijving bij decreet van 7 november 2016
Kerncijfers
Bausset de Roquefort - Bisschop van Béziers
Sponsor van het gebouw in 179X.
Oorsprong en geschiedenis
La Font de l'Oli is een oude oliefontein gelegen in Gabian, Herault. Dit 18e-eeuwse monument heeft de vorm van een klein stenen gebouw, gebouwd om een oliebron te vangen die al sinds de Romeinse tijd bekend is. De site werd gebruikt voor therapeutische doeleinden tijdens de Middeleeuwen en de moderne tijd, voordat de bron opdroogde in het begin van de 19e eeuw.
Het gebouw werd eind 18e eeuw gebouwd op initiatief van de bisschop van Béziers, Bausset de Roquefort. Het overwint een netwerk van ondergrondse pijpleidingen en bekkens ontworpen om olie te verzamelen. De bekende bron verloor zijn stroom kort na de bouw van het gebouw, waardoor het einde van het therapeutisch gebruik.
Het Font de l'Oli is sinds 2016 een historisch monument. De bescheiden architectuur en de geschiedenis van de vroege oliewinning maken het een zeldzaam voorbeeld van medische en technische praktijken uit het verleden. De exacte locatie van de site, in de buurt van de weg Pouzolles, blijft ongeveer volgens de beschikbare gegevens.
In de moderne tijd stonden natuurlijke bronnen zoals die van Gabian centraal in de lokale zorg. De bisschoppen, vaak beschermheren, financierden faciliteiten om deze hulpbronnen te waarderen, wat het belang weerspiegelt van therapeutische overtuigingen en watersystemen in landelijke samenlevingen. Deze faciliteiten dienden ook als verzamelplaatsen, waarbij empirische geneeskunde en religieuze praktijken werden gecombineerd.
De registratie van het Font de l'Oli als historische monumenten in 2016 onderstreept zijn erfgoedwaarde. Hoewel de bron droog is, bieden het gebouw en zijn ondergrondse faciliteiten unieke verlichting op de technieken van vloeistofopname voor het industriële tijdperk. De site blijft een lokaal voorbeeld van de vindingrijkheid van het oude regime ten opzichte van natuurlijke hulpbronnen.