Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude zalen van Les Toiles de Laval, gelegen in Place de Hercé, werden oorspronkelijk gebouwd in de 16e eeuw om de handel in doeken, een belangrijke economische activiteit van de regio te huisvesten. Hun definitieve constructie vond echter veel later plaats, na een lang conflict tussen de kooplieden en de seigneur van Laval. Een decreet van de Koningsraad in 1730 beval de bouw van het gebouw, waarvan de eerste steen werd gelegd op 7 december 1730 door de belastingjurist Salmon. Het werk werd voltooid in 1731 en de schildersmarkt werd geopend op 4 oktober 1732.

In 1810 werd de hal overgenomen door de stad Laval en in 1852 omgevormd tot Galleries de l'Industrie om de tentoonstellingen te organiseren van de Société de l'Industrie de la Mayenne, opgericht in 1851. De plannen werden toevertrouwd aan architect Pierre-Aimé Renous, en de werken, onder leiding van ondernemer Joseph Guinebretière, beviel van een overdekte vierhoek, ingehuldigd in 1852. Het werd een cultureel en event centrum, hosting festivals, concerten, en zelfs militaire reservisten in de jaren 1880.

In de 20e eeuw onderging het gebouw een nieuwe transformatie: in 1901 verwierf Laval een deel van het Palais de la Décoration en het Meubilair van de Universal Exhibition van 1900 ter vervanging van de Galleries de l'Industrie, die te duur werden geacht om te renoveren. Dit Palais de l'Industrie, ingehuldigd in 1902 en geclassificeerd als een historisch monument in 1926, werd uiteindelijk vernietigd in 1976 om plaats te maken voor de gemeentelijke bibliotheek. Vandaag de dag zijn alleen de belangrijkste granieten poort en zijn getrilobeerde pediment, versierd met het wapenschild van de hertog Charles-Armand-René de La Trémoïlle, nog bewaard gebleven in het Oude Kasteelmuseum.

Les hales aux Toiles illustreert de economische en stedelijke evolutie van Laval, die zich verplaatst van een middeleeuwse textielmarkt naar een symbool van 19e-eeuwse industrialisatie. Hun vernietiging in 1976 markeerde het einde van een tijdperk, maar hun erfenis bleef bestaan door middel van architectonische overblijfselen en archieven, getuigend van het historische belang van de handel van doeken in Mayenne.

Externe links