Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De Bigottier windmolen is een emblematisch gebouw gelegen in Mozé-sur-Louet, in het departement Maine-et-Loire, in de regio Pays de la Loire. Waarschijnlijk daterend uit het 3e kwart van de 17e eeuw of uit 1750, is deze koeachtige bloemmolen gebouwd op een schaliestenen basis. Het illustreert de traditionele architectuur van de molens van die tijd, ontworpen om de windkracht te benutten in een gebied waar de graanteelt dominant was.

De fabriek heeft in 1908 haar activiteiten gestaakt, waardoor het oorspronkelijke industriële gebruik is beëindigd. Op die datum waren de Berton-vleugels, kenmerkend voor de Anjou-molens, evenals een groot deel van de interne mechanismen, al verdwenen. Ondanks dit verlies profiteerde de molen bij beschikking van 28 december 1984 van bescherming van historische monumenten als onderdeel van een thematische campagne voor het behoud van molens. Deze erkenning maakte de gedeeltelijke restauratie mogelijk, met name in 1987, met de aanleg van een hucherolle (bewegend dak) en nieuwe Berton vleugels, waardoor het een soortgelijke verschijning als de oorspronkelijke staat.

De windmolen van de Bigottière getuigt vandaag van het industriële en agrarische erfgoed van Anjou. Zijn inscriptie onder de historische monumenten van Maine-et-Loire onderstreept het belang ervan in de lokale geschiedenis, hoewel de toegang tot het publiek of de mogelijke huidige functies (bezoeken, verhuur) niet worden gespecificeerd in de beschikbare bronnen. Het exacte adres, 13 Rue des Charmes in Mozé-sur-Louet, staat echter toe om het te lokaliseren in een bewaard gebleven landelijke omgeving, typisch voor de Ligeriaanse landschappen.

Externe links