Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Windmill des Basses-Terres is een gebouw in de gemeente Rosiers-sur-Loire in het departement Maine-et-Loire in de regio Pays de la Loire. Gebouwd in het 1e kwartaal van de 18e eeuw (datum van 1725 gegraveerd in zijn kelder), deze molen toren onderscheidt zich door zijn stenen structuur en zijn traditionele mechanisme, waaronder twee paar horizontale wielen bediend door een wind motor. Het werd oorspronkelijk uitgerust met zeilvleugels, vervangen in de 19e eeuw door Berton-type board vleugels, voordat het stopte zijn activiteit rond 1914.

De toren van de molen rust op een terras met een gewelfde dome kelder, terwijl het draaidak, bediend door een guivre (rotatiemechanisme), getuigt van de bouw van de periode. Na 1914 werd het in 1982 gerestaureerd door zijn huidige eigenaar, die terugkeerde naar zijn primaire functie: bloem produceren. Het huis en de bijgebouwen, herontworpen in de 20e eeuw, completeren het geheel. Sinds 1984 is de molen beschermd als historische monumenten, inclusief het mechanisme en de structuur ervan (Cadastre ZR 12).

Zijn geschiedenis weerspiegelt de evolutie van freestechnieken in Anjou, die van zeilen naar boards gaan en vervolgens de ontmanteling voor een erfgoedrenaissance. Vandaag belichaamt het zowel een ambachtelijk erfgoed als een voorbeeld van het behoud van industrieel erfgoed op het platteland. De GPS coördinaten bevinden zich precies op 362 Rue des Basses Terres, op het grondgebied van de gefuseerde gemeente Gennes-Val-de-Loire.

De regio Pays de la Loire, gekenmerkt door een sterke freestraditie, had vele soortgelijke molens, essentieel voor de lokale economie voor de mechanisatie. Deze gebouwen dienden niet alleen om graan te malen, maar ook als verzamelpunten voor plattelandsgemeenschappen. Hun daling in de 20ste eeuw valt samen met de industrialisatie van de landbouw, waardoor hun behoud des te waardevoller wordt in het begrijpen van vroegere levensstijlen.

De registratie van de Basse-Terres-molen in 1984 maakt deel uit van een bredere dynamiek van de waardering van het Angelvin-erfgoed, uitgevoerd door lokale actoren en instellingen zoals de DRAC. De archieven van de Merimée basis en bronnen zoals Monumentum documenteren zijn architectuur en geschiedenis, die een bron voor onderzoekers en industriële geschiedenis liefhebbers.

Externe links