Eerste geschreven sporen 1803 (≈ 1803)
Bexon familie molen.
1950
Einde van de productie van hoeven
Einde van de productie van hoeven 1950 (≈ 1950)
De laatste stopzetting van de sabotage.
1970
De molen sluiten
De molen sluiten 1970 (≈ 1970)
Einde van de freesactiviteit ter plaatse.
28 février 2013
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 28 février 2013 (≈ 2013)
Registratie van alle gebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Alle gebouwen die de zagerij, de molen, de zagerij, de smederij, in totaal, met inbegrip van hydraulische installaties, vormen, van de invoer tot de lozing in de rivier, en de grond van de percelen waarop zij zich bevinden (zie vak II). A 458 t/m 460, 465, 993, zie plan gehecht aan het besluit: registratie bij beschikking van 28 februari 2013
Kerncijfers
Famille Bexon - Historische eigenaar
Reeds in 1803 was de molen eigenaar.
Oorsprong en geschiedenis
De Xamontarupt zaagmolen-moulin-saboterie-forge, gelegen in het departement Vosges, is een emblematisch voorbeeld van de kleine bergindustrie. Deze veelzijdige site, actief vanaf het begin van de 19e eeuw, gegroepeerd onder een architectonisch ensemble verschillende activiteiten: de productie van hoeven, zagen van hout, frezen en smeden. De geschreven sporen vermelden een molen van de familie Bexon al in 1803, wat suggereert een eerder gebruik van de site, waarschijnlijk gekoppeld aan lokale water- en houtbronnen.
De ruimtelijke organisatie van de site weerspiegelt de functionele diversiteit. Twee groepen gebouwen structureren het geheel: in het centrum wordt de boerderij omringd door de saboterie, een viskwekerij en een hal met de zagerij. Een tweede set in de vorm van L omvat agrarische bijgebouwen, huiselijke huisvesting, alsmede frezen uitgerust met een smederij. De laatste behoudt nog steeds zijn paar wielen en zijn hydraulische aandrijfmechanisme, getuigenissen van de industriële technieken van het verleden. De productie van hoeven stopte in 1950, gevolgd door de stopzetting van het malen in 1970, waardoor deze traditionele activiteiten geleidelijk werden beëindigd.
Gerangschikt als historische monumenten sinds 28 februari 2013, de site is het onderwerp van erfgoedverbetering door middel van rondleidingen. Deze laatste laten toe om de industriële geschiedenis van de Vogezen te ontdekken, waar natuurlijke hulpbronnen (water, hout) hebben gevormd een lokale economie gebaseerd op ambachten en kleine productie. De lijst van historische monumenten omvat alle gebouwen, inclusief hydraulische installaties en bijbehorende percelen, en benadrukt het belang van het behoud van dit technisch en architectonisch erfgoed.
De site illustreert ook de aanpassing van berggemeenschappen aan geografische en economische beperkingen. In de Vogezen waren hydraulische molens en zagerijen vaak plaatsen van convergentie voor de bewoners, waarbij voedselproductie (flour), houtverwerking (sabs, boards) en metaalbewerking (forge) werden gecombineerd. Deze multifunctionele eenheden maakten een relatieve autonomie van de dorpen mogelijk en creëerden lokale banen, zoals blijkt uit de woningen van huishoudelijk personeel die nog zichtbaar zijn op de Xamontarupt-locatie.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen