Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Yves-Machelon Museum is een project geboren uit de ontmanteling van de gevangenis van het kasteel van Gannat, gekocht door de gemeente in 1967 onder impuls van burgemeester Yves Machelon. Deze laatste, een advocaat en lokale politicus (maria van 1944 tot 1976), wilde het middeleeuwse gebouw omvormen tot een culturele ruimte. Het museum opende op 13 juni 1998 officieel de naam van zijn initiatiefnemer als eerbetoon aan zijn inzet voor het behoud van het Gannatiaanse erfgoed.

De collecties van het museum zijn gestructureerd rond historische donaties en institutionele deposito's. Al in 1971 droeg de Gannatian Cultural Society bij aan etnografische objecten, terwijl de erfenis van MP Gabriel Delarue (1905) de bedrijven verrijkte met meubels, schilderijen en muzikale scores. De staat en het departement Allier completeren de collecties, zoals in 1971-1972 met het depot van nijlpaardenwagens van het Château de Veauce, of in 1982 met oude auto's uit de nalatenschap van Noyel.

Het juweel van het museum blijft het evangelische van Gannat, een 9e eeuws Karolingisch manuscript uit de kerk van St. Croix, ingedeeld onder nationale schatten. De permanente zalen verkennen de lokale geschiedenis, van prehistorie (met een gefossiliseerde neushoorn van 23 miljoen jaar) tot de Tweede Wereldoorlog, waaronder religieuze kunst (status geclassificeerd als MH, relikwieën) en populaire tradities (bourbonese keuken, veters, violen). Een Gallo-Romeinse stele gewijd aan de god Sucellus, ontdekt in 1888, illustreert ook het oude verleden van de regio.

Het kasteel zelf, een voormalig pand van de Sires van Bourbon (18de eeuw), was een gevangenis tot 1967. De omzetting in een museum symboliseert de wens om een architectonisch en gedenkwaardig erfgoed te verbeteren, waarbij middeleeuwse geschiedenis, heilige kunst en het dagelijks leven in Bourbonnais worden gecombineerd. Tijdelijke tentoonstellingen en fondsen voor het verzet (zoals de ontsnapping van Claude Hettier de Boislambert) versterken het territoriale anker.

Externe links