Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Lariboisière Ziekenhuis, gelegen in het 10e arrondissement van Parijs, werd gebouwd in de 19e eeuw volgens de hygiënistische principes van die tijd. Zijn symmetrische "dubbele kam" ontwerp, met tien vleugels en een centrale kapel, weerspiegelt "aeristische" theorieën gericht op het vermijden van luchtstagnatie. Het werd in 1854 ingehuldigd en werd gefinancierd door het legaat van gravin Elisa de Lariboisière, wiens naam het sinds die datum draagt.

Het besluit om het te bouwen werd genomen na de cholera-epidemie van 1832, waaruit de ontoereikendheid van de Parijse ziekenhuizen bleek. Tussen 1839 en 1845 werd het project vertraagd door controverses, totdat de architect Martin-Pierre Gauthier het werk vanaf 1846 leidde op grond van de voormalige Saint-Lazare behuizing. Het ziekenhuis veranderde zijn naam meerdere malen voordat uiteindelijk de naam van Lariboisière in 1854, ter ere van haar weldoener.

De kapel, versierd met beelden van theologische deugden en glazen ramen die de apostelen vertegenwoordigen, herbergt het begrafenismonument van de gravin, gesneden door Carlo Marochetti. Ondanks zijn aanvankelijke ambitie werd het ziekenhuis in de jaren 1860 bekritiseerd voor zijn hoge sterfte, toegeschreven aan de grenzen van de hygiënistische theorie "aerist." Dit probleem werd alleen opgelost met de komst van aseptischen in de late jaren 1870.

De gevels, daken, galerieën en kapel werden in 1975 als historische monumenten vermeld, die in 2019 werden geclassificeerd. Vandaag maakt het ziekenhuis deel uit van de ziekenhuisgroep, waaronder Saint-Louis en Fernand-Widal. Een in 2019 gestart herstructureringsproject voorziet in de modernisering van de infrastructuur en de verkoop van grond voor de financiering van de werken, met behoud van het architectonisch erfgoed.

Het Lariboisière ziekenhuis wordt bediend door Gare du Nord en Barbès-Rochechouart metrostations, en blijft een opmerkelijk voorbeeld van 19e-eeuwse ziekenhuisarchitectuur, waarbij medische innovatie, filantropie en historisch erfgoed worden gecombineerd. Zijn paviljoen organisatie, hoewel bekritiseerd om zijn praktische tekortkomingen, belichaamt de hygiënistische idealen van zijn tijd.

Externe links