Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Malher is een militair fort in het departement Doubs, in de gemeente La Cluse-et-Mijoux. Het werd ontworpen om Fort Joux te beschermen, de verdediging van de strategische doorgang van de Pontarlier Cluse te versterken en ondersteuningstroepen gestationeerd op de Larmont-top. De bouw, voorafgaand aan het Séré de Rivières-systeem, reageerde op de evolutie van het artilleriebereik in de 19e eeuw, waardoor Joux Fort mocht bombarderen indien nodig. Oorspronkelijk nieuw genoemd, werd het gedeeltelijk vernietigd in 1877 door de explosie van 3 ton explosieven in beslag genomen door de douane en herbouwd tussen 1882 en 1884.

In 1887 hernoemde minister Georges Boulanger hem tot Fort Malher als eerbetoon aan generaal Jean-Pierre Firmin Malher, een militaire leider van de Franse Revolutie. Deze naam, gegraveerd op het pediment, werd in hetzelfde jaar officieel ingetrokken door zijn opvolger Théophile Ferron, hoewel hij zichtbaar bleef. Het fort speelde een rol tijdens de terugtrekking van het oostelijke leger naar Zwitserland in februari 1871, met lokale rekeningen die Léandre Merchet oproepen, een timmerman die een batterijbewaker was geworden, die per ongeluk stierf in 1875.

De site werd in 1968 opgenomen als een historisch monument, en werd geclassificeerd met zijn omgeving in 2014. In 1947 werd hij militair ontslagen en in 1958 overgeplaatst naar de Pontarlier Initiative Union. De infrastructuur, gegraven in de rots op zes niveaus, omvat twee barakken herbouwd in 1882, een bewakingskorps gewijzigd in 1937 om de Maginot lijn (blockhouse du Chauffaud), en een overdekte weg van 230 treden die de werken verbinden. Het ensemble behoudt een middeleeuwse look, ondanks zijn moderne functies.

Het fort van Larmont, gebouwd tussen 1845 en 1851 en vervolgens opnieuw ontworpen, illustreert de aanpassing van de Franse vestingwerken aan de technische vooruitgang van de 19e eeuw. Zijn architect, ingenieur Gaudin, ontwierp een onregelmatig veelhoekig plan, met poederwinkels en schuilplaatsen gesneden uit de rots. De afsluiting van de Chauffaud, verbonden met het fort, sloot de noord-zuid doorgang van de cluse, met nadruk op het strategische belang van de verdediging van het grondgebied.

Vandaag de dag is het fort van Lower Larmont eigendom van een communistische gemeenschap en getuigt het van de Franse militaire geschiedenis, van de oorlogen van de 19e eeuw tot de Tweede Wereldoorlog, door zijn vergankelijke integratie in de Maginot-linie. Zijn ranglijst in 2014 stond toe om deze defensieve set te behouden, gekenmerkt door opeenvolgende reconstructies en herverdelingen.

Externe links