Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège de l'Arc ontstond in 1582, toen de Jezuïeten een reeds bestaande onderwijsinstelling overnamen, de Collège de Grammaire, opgericht in de 16e eeuw op het door de Cisterciënzen bezette land. De stad Dole, verwoest in 1479 door de troepen van Lodewijk XI, reconstrueren dit district dat een intellectuele pole franco-comtois wordt. De Jezuïeten introduceerden hun Ratio Studiorum pedagogiek en trokken in 1585 tot 500 studenten aan. Het conflict met de Universiteit van Dole over het onderwijs theologie duurde tot de overdracht naar Besançon in 1691.

De emblematische boog die zijn naam aan het college gaf werd opgericht in 1607, terwijl de kapel, begonnen in 1591, werd gewijd in 1600. De gebouwen, ontworpen volgens de plannen van Jezuïet-architect Étienne Martellange (1610), organiseren ongeveer twee cursussen: een voor kerkelijke en een voor studenten. Het werk ging door tot 1765 toen de Jezuïeten werden verbannen door Lodewijk XV. Het college werd vervolgens Koninklijk, geleid door leken, voordat revolutionaire omwentelingen werden ondergaan.

In de 19e eeuw wisselde het college af tussen de centrale school, het kleine seminarie (1823) en het koninklijke gemeenschappelijke college (1829), met behoud van zijn reputatie. De verlaten kapel herbergt het archeologisch museum. In de 20e eeuw veranderde de hervorming van de schoolkaart (1963) en de bevolkingsgroei het bedrijf, dat tijdelijk werd gesloten voor renovatie (2005/2007). Vandaag, de site, geclassificeerd als Historisch Monument, combineert architectonisch erfgoed en culturele roeping.

De beschermde elementen omvatten de kapel (in 1964 geclassificeerd), de Jezuïetenportalen (1965) en alle gebouwen (in 1996 geregistreerd). De vereniging van oud-leerlingen, opgericht in 1875, bestendigt de herinnering aan de plaats, met name door een jaarlijkse ceremonie ter ere van de voormalige doden voor Frankrijk. De fresco's van de refter (begin 20e eeuw) en het houtwerk van de sacristie getuigen van het rijke verleden.

Het gebouw beslaat drie eeuwen: de poort en de klokkentoren (1583 Antoine Dufour houdt toezicht op een deel van het werk. De boog van 1607, versierd met de Jezuïet IHS, en het hof van eer afgebakend door de kapel (1591.

Het college belichaamt spanningen tussen koninklijke macht, lokale autoriteiten en de kerk. De daling als middelbare school (overdracht van klassen naar Charles-Nodier middelbare school in de jaren zestig) en de renaissance als museum onderstrepen de permanente aanpassing. Recente renovaties hebben haar karakter behouden, terwijl zich openstellen voor het publiek als erfgoed en gedenkplaats.

Externe links