Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van de klok van Castellane, ook bekend als de Porte Saint-Michel, is een overblijfsel van de middeleeuwse vestingwerken van de stad, gebouwd tussen de twaalfde en veertiende eeuw. Het onderscheidt zich door zijn stenen metselwerk en zijn tuff stenen kettingen, typisch voor Provençaalse verdedigingsarchitectuur. Oorspronkelijk geopend voor de keel, werd het omgezet in een gemeenschappelijke belfort in de 18e eeuw, met de toevoeging van een metalen campanile vóór 1775, bestaande uit twee bovengeplaveide bollen overdekt door een girouette en een kruis. De toren, 25 meter hoog, herbergt een gewichtsklok waarvan de snaren een lege vloer kruisen, terwijl een schroeftrap naar het mechanisme leidt.

De toren werd een historisch monument in 1920, en illustreert de evolutie van stedelijke vestingwerken in de Provence. De begane grond, gewelfd in een wieg, maakt de doorgang van de Rue Saint-Victor, terwijl de bovenste verdiepingen, toegankelijk door een opening communiceren met een nabijgelegen huis, het huis van het horloge maken systeem. De oorspronkelijke mâchicoulis werd vervangen door de huidige belfort, wiens cilindrische structuur en smeedijzeren campanile het een opmerkelijk architectonisch element maken. De traditionele datering van de toren, rond 1359, valt samen met de bouw van de wallen van Castellane, die zijn rol in de verdedigingsgeschiedenis van de stad versterken.

De Kloktoren symboliseert ook de aanpassing van militaire gebouwen aan civiele toepassingen. De campanile, die lang na de bouw is toegevoegd, weerspiegelt het groeiende belang van klokken voor het ritme van het gemeenschapsleven, terwijl zijn classificatie als historische monumenten zijn erfgoedwaarde onderstreept. Tegenwoordig is het eigendom van de gemeente, het blijft een belangrijke getuige van Castellane's middeleeuwse en moderne verleden, het mengen van defensieve, stedelijke en tijdelijke functies.

Externe links