Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Rosiers Garden City is een goedkope woonwijk (HBM) gebouwd in Caen tussen 1908 en 1922, onder impuls van de Siegfried Act van 1894 en een tweede wet van 1906 ter bevordering van sociale huisvesting. Dit project, opgezet door Edmond Villey-Desmeserets via een HBM-sponsorcomité, had tot doel fatsoenlijke huisvesting te bieden aan werknemers en hun gezinnen. Gelegen aan de noordkant van de stad, de driehoekige wijk, begrensd door de straten van Rosiers, Saint-Contest en Les Lilas, ontsnapte aan de bombardementen van 1944, het behoud van zijn oorspronkelijke architectuur in puin, rode stenen en betegelde daken.

De 31 woningen, verdeeld in twee typen (vloer- of vierkante vloerarbeiderswoningen), omvatten aangrenzende moestuinen, die een verlangen naar autonomie en levenskwaliteit weerspiegelen. Vanaf 1993 werd de wijk ontvolkt vanwege de veroudering van de woningen, die ondanks het belang van het erfgoed dreigden te slopen. Een associatieve mobilisatie, al in 2003, resulteerde in een prefectuur decreet voor de bescherming van gevels in 2004 en een registratie van historische monumenten op 15 juni 2007, blokkeren van plannen voor vernietiging.

Een in 2008 gelanceerd rehabilitatieplan voorzag in de instandhouding van 20 wooneenheden (omgebouwd tot T3 en T5) en de bouw van 10 nieuwe eenheden op de Rue des Rosiers, tegen een totale kostprijs van 4,4 miljoen euro. De werken, voltooid in 2013, konden de inwoners terug in oktober van hetzelfde jaar. Dit project maakte deel uit van een bredere dynamiek van het behoud van de Caennais HBM, waarvan vele, zoals die bij de CHR Clemenceau, werden afgebroken in 2009, in tegenstelling tot de stad Rosiers, gered door zijn rangschikking.

Externe links