Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren Labastide-Villefranche is een middeleeuwse kerker uit de 14e eeuw ten oosten van het gelijknamige dorp in de Pyrénées-Atlantiques. Gebouwd in kalksteen en graniet, het stijgt tot 28 meter met een vierkante basis en mâchicoulis aan de top. De begane grond, blind, contrasteert met de moordenaars van de eerste verdieping en de ramen van de bovenste niveaus, toegevoegd in de 15e of 16e eeuw. De toren was aanvankelijk een verdedigingsfort tegen de koninkrijken van Navarra en de Engelse Guyenne, geïntegreerd in een systeem van wallen nu verdwenen.

De bastide van Labastide-Villefranche werd rond 1292 opgericht door Marguerite de Foix, dochter van Gaston VII, als reactie op de Engelse en Navarra bastides. Vanaf die tijd werd een vroege toren gebouwd en omgebouwd tot een kerker rond 1338 door Gaston Fébus, die zich bij een kasteel sloot dat verbonden was met een ophaalbrug. Dit kasteel werd in 1523 verwoest door de Spaanse troepen van Philibert de Chalon, generaal van Charles Quint, tijdens de invasie van Béarn. Alleen de kerker bleef, gedeeltelijk beschadigd door de bliksem in 1853.

De toren heeft in 1915 een historisch monument gearrangeerd en bevat sporen van militair gebruik, zoals de moordenaars, maar ook van latere civiele ontwikkelingen, zoals een pediment dat in 1922 op de zuidelijke muur werd toegevoegd. De resten van het aangrenzende kasteel, misschien hergebruikt om een protestantse tempel onder Lodewijk XIII te bouwen, zijn nu verdwenen. De toren blijft een architectonische getuigenis van de Frans-Navarra conflicten en middeleeuwse defensieve urbanisme in Béarn.

Externe links