Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Busstation à Gray en Haute-Saône

Crédit photo : Prosopee - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1947
Projectstart
1950-1953
Bouw van het station
28 juillet 1994
Bescherming onder MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken; onafhankelijke luifel (zie AI 94, 95): inschrijving bij beschikking van 28 juli 1994

Kerncijfers

Henry Chazal - Architect Ontwerper en bouwmanager.

Oorsprong en geschiedenis

Gray Bus Station, gebouwd tussen 1950 en 1953, is een laat voorbeeld van de architectonische stijl van de jaren 1930 Paquebot. Dit versterkte betonnen gebouw, ontworpen door de architect Henry Chazal van het Verenigd Koninkrijk, belichaamt een functionele en modernistische esthetiek typisch voor de interoorlogsperiode, zij het gerealiseerd na de Tweede Wereldoorlog. Het project, ontwikkeld in 1947, weerspiegelt de ambities om de vervoersinfrastructuur in naoorlogse Frankrijk te moderniseren.

Het gebouw is sinds 1994 beschermd onder Historische Monumenten, met een inscriptie over zijn gevels, daken en onafhankelijke luifel. De locatie bij Gray (Haute-Saône), op Carnot Avenue, maakt het een belangrijke stedelijke bezienswaardigheid. Het busstation, een eigendom dat gedeeld wordt door de gemeente en particuliere actoren, symboliseert ook de ontwikkeling van collectieve mobiliteit in het midden van de 20e eeuw, in een regio die gekenmerkt wordt door wederopbouw en industrialisatie.

De Paquebot stijl, gekenmerkt door schone lijnen en maritieme inspiratie, vindt hier een atypische uitdrukking, bijna anachronistisch. Henry Chazal, een lokale architect, combineert functionaliteit en elegantie en past het project aan aan de technische en budgettaire beperkingen van de tijd. Materialen, zoals gewapend beton, getuigen van de constructieve vernieuwingen van de Dertig Glories, een periode van economische groei en uitbreiding van de vervoersnetwerken in Frankrijk.

De gedeeltelijke bescherming van het monument (gevels, daken en luifels) onderstreept zijn erfgoedwaarde, ondanks een GPS-locatie die als bevredigend wordt beschouwd (noot 6/10). De archieven vermelden ook een Creative Commons licentie voor bijbehorende beelden, wat wijst op een voortdurende documentaire en culturele interesse in deze architectonische getuigenis.

Externe links