Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Pierre de Barbonval kerk, gelegen in de gemeente Septvallons (plaats van Barbonval, voorheen Longueval-Barbonval), is een gebouw waarvan het schip dateert voornamelijk uit de 12e eeuw. Het werd genoemd als een historisch monument in 1922, het erkennen van zijn erfgoed waarde. De architectuur combineert romaanse en gotische elementen, met een schip uitgebreid in de 13e eeuw door een plat nachtkoor bedekt met kernkop gewelven. De klokkentoren, karakteristiek, scheidt visueel het schip van het koor.

Het monument draagt de sporen van de historische conflicten: de armen van de transept en de zijkanten van het schip werden vernietigd, waarschijnlijk tijdens de Honderdjarige Oorlog of de Oorlogen van Religie. Een buitenste kolom, overblijfsel van deze ontbrekende transept, blijft over. In de 17e of 18e eeuw werd tegen het schip een sacristie toegevoegd. De kerk, vroeger afhankelijk van het bisdom Soissons, werd zwaar beschadigd in 1918 tijdens de Duitse retraite, vervolgens gerestaureerd tussen 1921 en 1923 onder leiding van architect Lucien Sallez.

Tijdens de restauratie werd een tijdelijke houten kapel geïnstalleerd om de eredienst te onderhouden. Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom, behoudt vandaag architectonische elementen die getuigen van zijn evolutie, zoals de twee bogen van de koor kernkoppen of de tweelingbogen van de klokkentorenmuur. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen van Picardië, tussen vernietiging en wederopbouw.

Externe links