Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Pierre-Frite, ook bekend als Menhir de Lorey, is een iconische megalith gelegen in het Parc du Château de Lorey, in de gemeente Breuilpont (Eure, Normandië). Dit blok zandsteen, 3,2 meter hoog voor 2,8 meter breedte aan de basis, onderscheidt zich door zijn noord-zuid oriëntatie en een verticale scheur die het in twee bijna gelijke delen deelt. De relatief vlakke westkant suggereert menselijk werk of duidelijke natuurlijke erosie.

De eerste schriftelijke vermelding van de Pierre-Frite dateert uit 1840, toen Louis-Léon Gadebled "twee Druïdische verhoogde stenen" oproept bij het gehucht Lorey. In 1896 beschreef Léon Coutil, voorzitter van de Société préhistorique française, hem in zijn Inventoire des menhirs et dolmens de France (département de l'Eure). Het was echter pas in 1950 dat de menhir officieel werd geclassificeerd als historische monumenten, in opdracht van 26 juni, waardoor de waarde van het erfgoed werd erkend.

De menhir illustreert het belang van megalithische sites in de Eurevallei, een gebied waar neolithische gemeenschappen stenen hebben gebouwd die waarschijnlijk ritueel of herdenking zijn. De huidige locatie in een privépark roept vragen op over de oorspronkelijke locatie, mogelijk verplaatst door de eeuwen heen. De karakteristieke scheur en de imposante afmetingen maken het tot een opmerkelijk exemplaar onder de Normandische megalieten.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) benadrukken zijn status als beschermd historisch monument, maar wijzen op een geografische onnauwkeurigheid in officiële databases (locatie vermeld op 5/10 op Monument). Deze dubbelzinnigheid weerspiegelt de documentatie-uitdagingen van prehistorische sites, vaak verplaatst of hergebruikt gedurende de millennia.

Externe links