Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Pierre Percée de Drache, ook bekend als Pierre des Érables, Pierre des Arabes of Bogue de Gargantua, is een neolithische menhir in de gemeente Drache in Indre-et-Loire. Met een hoogte van bijna 4 meter is het de hoogste menhir die nog in deze afdeling staat. Zijn natuurlijke gat, gelegen 1,40 m van de top, inspireerde vele lokale overtuigingen en rituelen, zoals de passage van het hoofd van de veroordeelde of de eed van de liefde uitgewisseld door de opening. De steen, samengesteld uit meulierized kalksteen of turonische kalksteen, verschilt van de lokale rotsen, voornamelijk van de tuffeaux.

Bij decreet van 29 april 1911 werd de Pierre Percée een historisch monument, dat aanvankelijk een privé-eigendom was voordat hij door de Conseil départemental d'Indre-et-Loire werd gekocht. Het is vertegenwoordigd op het wapenschild van de gemeente Drache. Zijn erectie dateert waarschijnlijk uit de late Neolithische periode, tussen 2500 en 2000 v.Chr., hoewel sommige bronnen uitgebreid dit bereik tot 4000-2000 v.Chr. Opgravingen uitgevoerd in 1910 onthulden ongebruikte vuursteenfragmenten aan zijn voet, wat suggereert menselijke activiteit gerelateerd aan megalith.

Menhir wordt geassocieerd met de artenacische cultuur, de laatste fase van het lokale Neolithicum, gekenmerkt door intense lithische en keramische productie, evenals lange afstand handel. De regio, rijk aan vuursteen van de Grand-Pressigny, was een kruispunt van uitwisselingen, vooral langs de Wenen, gelegen op een paar kilometer afstand. De silicone-klei hellingen waar de steen staat, eens makkelijker te cultiveren dan met moderne gereedschappen, kan zijn geweest tot de eerste landerijen die door de Neolithische gemeenschappen.

De Percée Steen wordt omringd door legendes, zoals de Sarrasins begraven aan zijn voeten, gekoppeld aan een historische verwarring met de Slag bij Poitiers (732), of zijn associatie met de reus Gargantua, gepopulariseerd door Rabelais. Lokale tradities omvatten bescherming riten (mannelijke korstmossen, gras voor vee) en eed van liefde uitgewisseld door zijn gat. Een ruimte georganiseerd door de departementale raad biedt nu gratis toegang tot de site, het aanbieden van een romantische omgeving en bevorderlijk voor meditatie.

Recente opgravingen, zoals die van het Fond d'Arrêt in Pussigny in 2013, hebben het belang van Artenac's cultuur in de regio bevestigd, met ontdekkingen van lithische meubels en versnipperde structuren. Deze elementen versterken de hypothese van een dichte en georganiseerde menselijke bezetting rond megalieten, zoals de Percée Steen of de nabijgelegen Levée Steen. Menhir blijft een belangrijke getuigenis van de begrafenis, symbolische en sociale praktijken van Neolithicum in Touraine.

Externe links