Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het mausoleum van Bourgondië, gelegen op het kerkhof van Bourgogne-Fresne (Marne, Grand Est), werd in opdracht van Marie-Théodorine Zoé Promesy, weduwe van Jean-Marie Léon Faynot, magistraat die in 1895 overleed. Geïnspireerd door de Byzantijnse kunst van Mausoleum Galla Placidia in Ravenna, begon de bouw in 1898 onder leiding van de architect Octave Courtois-Suffit, Grand Prix van Rome. Het project, onderbroken door een geschil en de dood van mevrouw Faynot in 1906 (haar lichaam werd ondergedompeld in de zee tijdens een reis naar het Heilige Land), werd in 1914 voltooid door haar erfgenamen. Het gebouw, gemaakt van steen vergelijkbaar met dat van de kathedraal van Reims, combineert een externe soberheid en een innerlijke weelde: mozaïeken, zeldzame knikkers (Carrare, rode porfier, onyx), en een centraal standbeeld van rechter Faynot gesneden door Gustave Michel.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontsnapte het mausoleum aan vernietiging ondanks de Duitse bezetting. De soldaten bezochten hem regelmatig en sommige elementen (zoals de kluisschep) werden geplunderd. Na de wapenstilstand diende hij als tijdelijke kerk voor het dorp, waarvan de kerk was verwoest. Gereserveerd tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het geclassificeerd als een historisch monument in 2025 (na een inscriptie in 2020) voor zijn uitzonderlijke architectuur en inrichting, een illustratie van de Franse religieuze kunst van de late negentiende eeuw.

Binnen, georganiseerd in het Grieks kruis overtroffen door een koepel, combineert Christelijke symbolen (Triniteit, Laatste Oordeel, Levenscyclus) en bloemmotieven. De glas-in-loodramen, getekend door Georges Rochegrosse, en de mozaïeken, gerestaureerd sinds 2011 door de Vereniging voor de Veiligheid van het Monument, verdienden het gebouw de prijs The Golden Gest in 2016. De knikkers, aanvankelijk gekozen door mevrouw Faynot in Griekenland, konden niet worden geïnstalleerd tijdens haar leven. Vandaag de dag blijft het mausoleum een unieke getuigenis van prive-begunstiging en artistiek eclectisme van de tijd, waarbij Byzantijnse stijl, Art Nouveau en traditionele technieken worden gecombineerd.

Externe links