Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Laleu herenhuis, gelegen in Chouzy-sur-Cisse in de Loir-et-Cher, was oorspronkelijk een bijgebouw van de abdij van Marmoutier, bewoond door monniken uit de veertiende eeuw. In 1325 merkte Jean de Mauléon in een rapport op dat de drie monniken de kantoren van Matutin verwaarloosden, maar dat de gebouwen, landerijen en wijngaarden goed onderhouden waren, met voldoende reserves aan tarwe en wijn. Het landgoed, omringd door twee ronde torens en voorzien van een kapel met gargoyles, behoudt architectonische elementen van de 15e eeuw, hoewel wijzigingen in de 18e eeuw veranderde sommige middeleeuwse structuren, zoals de sloop van torens en ramen.

Een lokale traditie, niet bevestigd door archieven, roept een mogelijk verblijf op van Jeanne d'Arc in het herenhuis in de nacht van 24-25 april 1429, op zijn reis tussen Amboise en Blois. In de 16e eeuw kwam de seigneury in het commando (seculier beheer), toen werd uitgebuit door burgerlijke boeren of notarissen in de 18e eeuw. In 1780 kocht Antoine-Jean Rattier, de toekomstige burgemeester van Chouzy, het landgoed op veiling voordat het in 1813 werd verkocht aan de familie Meusnier, die de historische wijngaard tussen 1894 en 1939 herbouwde. Het herenhuis, geclassificeerd als historisch monument in 1937, inspireerde ook Léon Daudet voor zijn roman Un amour de Rabelais (1933).

Vandaag, prive-eigendom en gesloten voor het publiek, het herenhuis behoudt een huis, een kapel, een veranda en sporen van zijn klooster en wijnbouw verleden. Zijn inscriptie in de inventaris van historische monumenten in 1937 onderstreept zijn erfgoed belang, gekoppeld aan de religieuze en agrarische geschiedenis van de regio. De bronnen vermelden ook beschermde elementen zoals de kapel en het huis, terwijl de exacte locatie (11 Chemin de Laleu) is gedocumenteerd in de Merimée basis.

Externe links