Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Menhir de Saint-Brice is een megalithische vesting in de gemeente Saint-Brice, Seine-et-Marne. Het bestaat uit een molensteenplaat van 1,50 m hoog, 2,50 m breed aan de basis en 0,50 m dik, dateert uit Neolithicum, een periode gekenmerkt door de opkomst van landbouw en monumentale structuren in Europa. Zijn authenticiteit werd besproken na zijn eerste vermelding in 1864 door V. Plessier, die de wetenschappelijke vragen over de oorsprong en functie van deze stenen weerspiegelt.

Menhir werd op 16 maart 1945 opgenomen als historisch monument, dat zijn erfgoedwaarde herkent. Dit soort monumenten, vaak geassocieerd met rituele of begrafenispraktijken, illustreert de sociale en spirituele organisatie van neolithische gemeenschappen in Île-de-France. Menhirs, hoewel zeldzaam in deze regio vergeleken met Bretagne of het zuidwesten, getuigen van een oude menselijke bezetting en opmerkelijke technische knowhow voor het extraheren en vervoeren van massieve stenen.

Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monument, benadrukken het lokale belang en de integratie ervan in het archeologische landschap van Seine-et-Marne. Menhir is nu beschermd en opgenomen in erfgoeddatabases, zoals Mérimée, en zorgt voor het behoud ervan voor toekomstige generaties. De geschatte locatie, in de buurt van Patton Avenue in Saint-Brice, stelt bezoekers in staat om deze tastbare getuigenis van het prehistorische verleden van de regio te ontdekken.

Externe links