Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De zuidelijke sluisbrug van de Yutz kroon, gelegen in Thionville in het oosten, maakt deel uit van een innovatief defensief systeem ontwikkeld in de 18e eeuw. Gebouwd tussen 1746 en 1752 onder leiding van ingenieur Louis de Cormontaigne, werd het ontworpen om het water van de Moezel te drijven om de stad te beschermen tegen overstromingen terwijl dienst als een verdedigingsmechanisme. Dit kanaal, voorzien van twee sluisbruggen (noord en zuid), liet toe om de vallei in geval van een aanval, een techniek die door Vauban uit de zeventiende eeuw populair.

De zuidelijke sluisbrug, de enige die nog over is, is een opmerkelijk voorbeeld van de militaire architectuur van die tijd. Met zes bogen in manden handvat en vierkante palen, opgenomen houten roosters en kleppen om de waterstroom te regelen. Op het eerste niveau, een "test" winkel opgeslagen oorlogstijd voorraden, terwijl het tweede niveau biedt opslagruimte voor vredesperiodes. Hoewel gedeeltelijk beschadigd in de 20e eeuw (vooral in 1962 tijdens het werk aan de Moezel), werd het gerestaureerd en geclassificeerd als een historisch monument in 1984.

Dit systeem maakt deel uit van een traditie van Vauban, die reeds sluisbruggen had meegemaakt in Verdun (vanaf 1680), Metz, Straatsburg en Mainz. De eerste overstromingstest in aanwezigheid van Lodewijk XIV vond plaats in Verdun in 1687, waarbij de effectiviteit van dit apparaat werd gevalideerd. In Thionville paste Cormontaigne dit principe aan door een overstromingscontrolefunctie toe te voegen, die de evolutie van versterkingen naar structuren voor tweeërlei gebruik illustreert, zowel civiele als militaire. De zuidelijke sluisbrug, die nu eigendom is van de gemeente, getuigt van deze hydromilitaire machinebouw die kenmerkend is voor de Verlichtings eeuw.

Externe links