Lalinde Canal (een groep sluizen, waaronder het oversteekbekken, boven- en onderbruggen, fronten en daken van stroomafwaartse en stroomopwaarts gelegen sluizen, gelegen Tuileries) à Mouleydier en Dordogne

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Lalindekanaal is een 15 km lang kanaal naar de Dordogne, dat stroomopwaarts van Bergerac ligt. Het werd gegraven tussen 1838 en 1843 om de navigatie te vergemakkelijken door het vermijden van de verschrikkelijke stroomversnellingen van de Grand Thoret, de Gratusse en de Gratussou, evenals de obstakels gecreëerd door de bewoners (moulins, visserij). De route strekt zich uit van Mauzac naar Tuilières (commune van Mouleydier), waaronder negen sluizen, waaronder een spectaculaire groep van twee drievoudige sluizen in Tuilières, evenals sluishuizen en bruggen.

Het besluit om dit kanaal te graven werd genomen in 1837, met plannen toevertrouwd aan Pierre Vauthier en werken toegekend aan Bordeaux ondernemers. Opende in 1844 liet het de passage van de eerste gabars toe, maar de hoge kosten wekten kritiek, zoals die van koning Louis-Philippe I. Het kanaal werkte tot de Tweede Wereldoorlog, ondanks de spoorwegwedstrijd van 1879. In 1926 werd de Dordogne verwijderd van de lijst van binnenwateren stroomopwaarts van Saint-Pierre-d'Eyraud, wat leidde tot een terugtrekking van de staat voor zijn onderhoud.

In 1964 leidde een tragisch ongeval tijdens de Tour de France in Port-de-Couze tot het gedeeltelijk gebruik van het kanaal, waardoor het onmogelijk werd de gabars te passeren. In 1992 werd het toegekend aan de Intercommunale Unie van het Lalindekanaal. Na de rehabilitatie werd in 2014 een traject van vier kilometer tussen Port-de-Couze en Saint-Capraise-de-Lalinde heropend tot navigatie. Het kanaal, nu gewaardeerd om zijn toeristische belang, is het onderwerp van regelmatig werk, zoals de renovatie van de kanaalbrug van Saint-Capraise-de-Lalinde in 2016.

De Tuilières Lock Group, inclusief het oversteekbekken, de boven- en onderbruggen en de sluizenhuizen, werd in opdracht van 11 september 1996 als historische monumenten opgenomen. Deze site weerspiegelt de hydraulische techniek van de 19e eeuw en het economische belang van het riviertransport voor het spoorwegtijdperk. Het kanaal passeert verschillende dorpen, waaronder Mauzac, Lalinde en Saint-Capraise-de-Lalinde, en blijft een symbool van het industriële en landschapserfgoed van de regio.

De Mauzacdam levert via een aquaduct water aan het kanaal. Tot de uitstekende werken behoren het Tuilerie de Villeneuve aquaduct, het Saint-Capraise-de-Lalinde radoub bekken en de kanaalbrug van hetzelfde dorp. Deze elementen illustreren de technische en architectonische complexiteit van dit project, ontworpen om tegemoet te komen aan de behoeften van de commerciële navigatie en de geografische uitdagingen van de Dordogne.

Externe links