Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Loebnitz werd in 1857 opgericht door de familie Loebnitz, die een bestaande faiencefabriek overnam. Na een opmerkelijk succes, bekroond met een gouden medaille op de Universal Exhibition van 1878 werd het bedrijf definitief gesloten in 1935. Het huidige gebouw, gebouwd in 1884 door architect Paul Sédille, herbergt in zijn kelder de overblijfselen van de originele ovens.

Het gebouw, gelegen aan de 4 rue de la Pierre-Levée, combineert werkplaatsen en onderdak voor werknemers. De gevel is ingericht met drie keramische panelen, werken van Émile Lévy en Lazar Meyer, oorspronkelijk ontworpen voor het Schone Kunstenpaviljoen van de Universele Tentoonstelling van 1878. Een vierde paneel, toegevoegd door Loebnitz, symboliseert de vuurkunst en diende als teken. Deze elementen en het metalen frame zijn sinds 2002 beschermd als historische monumenten.

Paul Sédille, een architect die bekend staat om het ontwerpen van de Spring Shops, stelde zich deze plek voor als een functioneel ensemble dat productie en dagelijks leven combineert. De ovens bewaard in de kelders en de oorspronkelijke structuur getuigen van vroegere industriële activiteit. De inscriptie op de historische monumenten omvat gevels, daken en metalen frame, waardoor het behoud van een zeldzame technische en artistieke erfgoed in Parijs.

De noordwestelijke ligging van het 11e arrondissement, nabij Rue de la Pierre-Levée, weerspiegelt de industriële verstedelijking van de hoofdstad in de 19e eeuw. Vandaag de dag belichaamt de site zowel het Parijse ambachtelijke erfgoed als de veranderingen in de buurt, tussen arbeidersgeheugen en architectonische moderniteit.

Externe links