Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Quentinfontein, gelegen aan het Victor Hugoplein in Besançon, heeft zijn oorsprong in een oud Romeins watermerk gedateerd ongeveer 70 n.Chr. Dit netwerk, dat het Castanplein verbindt met de Sint-Quentintoren via een stuwmeer bij de kathedraal van Sint-Janus, werd verlaten na de snede van het Romeinse aquaduct enkele eeuwen later. Dit eerste watersysteem verdween en liet ruimte voor een recentere geschiedenis.

In de 16e eeuw werd de fontein opgericht in 1579 op 128/130 aan de Grande Rue, vlakbij het hotel van de graaf van de Saint Quentin Tower. Het werd vervolgens versierd met een rode marmeren nimf van Sampans, gesneden door Claude Lullier. Het water kwam uit de borsten van het standbeeld, waardoor het de bijnaam van de fontein van de Rousse of van de Rode Vrouw onder de Bisontins verdiende. Het beeld, een slachtoffer van verontwaardiging uit Libertines, verdween toen de fontein werd verplaatst in 1698 (of 1756), en zijn spoor verdween.

De huidige fontein, ontworpen door Philippe Boisson, werd opgericht op de huidige locatie en versierd in 1997 door een hedendaags werk van Jens Boettcher getiteld La Source. Dit beeld vertegenwoordigt een buste van zwangere vrouw zonder gezicht of armen, markeren een stilistische breuk met originele versiering. De fontein werd genoemd als een historisch monument op 21 oktober 1937, het erkennen van zijn erfgoed belang.

Vandaag de dag blijft de Sint Quentin fontein een getuigenis van de artistieke en stedelijke evoluties van Besançon, het mengen van middeleeuwse erfgoed, 17e eeuwse classicisme en hedendaagse kunst. De geschiedenis weerspiegelt ook de transformaties van de mentaliteit, van de wandaden die de nimf heeft ondergaan tot de moderne abstractie van de Bron.

Externe links