Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Saint-Gilles kerk, gelegen in het departement Marne in de regio Groot-Oosten, is een opmerkelijk katholiek gebouw met zijn lange achthoekige klokkentoren, een wereld architectonische singulariteit. Gebouwd op een basilisch vlak van vier verdiepingen, combineert het 12e-eeuwse Romaanse elementen (poort, pilaren, klokkentoren) en een 13e-eeuwse bed, met een sacristie toegevoegd aan de Renaissance. De Romaanse stijl, typisch voor de kerken van de Andre Vallei, en de nog steeds zichtbare binnenmuren maken het tot een zeldzame getuigenis van de lokale middeleeuwse kunst.

Gerangschikt als historisch monument in 1920, werd de kerk zwaar beschadigd tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen het al in een staat van gevorderd verval, binnengevallen door vegetatie. De wederopbouw na de indeling heeft zijn oorspronkelijke stijl nauwgezet gerespecteerd, vooral voor daken, in tegenstelling tot eerdere minder trouwe restauraties. Binnen, een altaar van de 16e eeuw, geclassificeerde beelden (met inbegrip van een Maagd met het Kind en een voorstelling van Saint Gilles met een hert), evenals doopvonten waarin hoofdsteden van gebruik van de verdwenen priorij, illustreren zijn rijke roerende erfgoed.

Extern, sporen van schilderijen op de boog van de secundaire deur suggereren een verleden polychrome decoratie, nu gewist. Het gebouw, aanvankelijk in het hart van het dorp, is nu geïsoleerd aan de rand, een weerspiegeling van de stedelijke evolutie van Saint-Gilles door de eeuwen heen. De geschiedenis is gedocumenteerd in werken zoals Le guide du patrimoine Champagne Ardenne (1992) en de werkzaamheden van het Archeologisch Congres van Frankrijk (1980), waarin het belang van het regionale erfgoed wordt benadrukt.

Externe links