Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre Dame de Saint-Lô kerk is een gotisch katholiek gebouw gebouwd van de 13e tot de 17e eeuw, voornamelijk tussen 1297 en 1497. Het is gelegen in de Enclos de Saint-Lô (Manche, Normandië), in eerste instantie de parochie van het bisschoppelijk kasteel, gekoppeld aan de bisschop van Coutances. De ontwikkeling ervan werd ondersteund door de lokale burgerij, actief in de handel (beurzen, gordijnen) en de bedevaart naar Notre-Dame du Pilier, evenals door bisschop Geoffroy Herbert (1479.

De kerk leed voor de 20e eeuw weinig vernedering, met uitzondering van de Hugenoten plunderingen in 1562 (beeldhouwwerken van de begraven gevel) en revolutionaire decristicinisering. Zijn lot werd omgekeerd tijdens de Slag bij Normandië (1944): op 18 juli vernietigden de gevechten van de Bevrijding 50% van het gebouw, waaronder het schip, de cover en de westgevel (zwevend na de Duitse bombardementen op de noordelijke toren). Alleen het koor, de onderkant en de zuidelijke toren (zonder pijl) bleven staan.

De restauratie (1944-1974) werd gekenmerkt door een conflict tussen twee visioenen. Louis Barbier stelde eerst een identieke reconstructie van de gevel, hergebruiken van de originele stenen. Maar Yves-Marie Froidevaux, zijn opvolger, verplichtte in 1953 om de oorlog te herdenken, ondanks de lokale oppositie. Een groene schist gable muur van de Cotentin, voltooid in 1972, "cacatrisa" het gebouw, terwijl drie bronzen deuren verzachtte haar soberheid. De kerk werd in 1974 opnieuw ingericht voor de 30e verjaardag van de bevrijding.

Het interieur, zorgvuldig gerestaureerd, herbergt ramen van de 15e tot 16e eeuw (geclassificeerd in 1840), gered van de bombardementen, evenals een gereconstrueerd standbeeld van Notre-Dame du Pilier, vernietigd in 1944. De bronzen hommel (1732), gebarsten na het vallen tijdens het vuur, getuigt ook van de geleden schade. Het gebrek aan transept en de zuiver gotische stijl (zonder renaissancesporen) karakteriseren het gebouw, wiens torens (1630 en 1684) pijlen het ooit een "valse kathedraallucht" gaven, een bron van lokale trots.

Gerangschikt als historisch monument in 1840, is de kerk vandaag een symbool van de vernietiging en veerkracht van Saint-Lô, bijgenaamd de "hoofdstad van de ruïnes" na 1944. De geruïneerde gevel, bewaard als gedenkteken, herinnert aan de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog, terwijl het neoklassieke orgel (1968) en de oude glas-in-lood ramen zijn artistieke en religieuze erfgoed bestendigen.

Een van de opmerkelijke elementen is een gothic buitenstoel (15de eeuw), beschreven door Victor Hugo, gebruikt om de menigte te harangueren, en flamboyante kont-de-lampe afbeelding pittoreske scènes (zoals een vrouw slaan haar man). De boekhouding van de fabriek suggereert dat het laatste werk van het schip zich uitstrekte tot boven 1500, voltooid onder impuls van de bourgeois en bisschop Herbert.

Externe links