De bouw begint Début XIIe siècle (≈ 1204)
Nef en romaanse poort gestart.
XIIIe siècle
Reconstructie van het koor
Reconstructie van het koor XIIIe siècle (≈ 1350)
Gotisch koor en bouwde klokkentoren.
XVe siècle
Voormalige sacristie
Voormalige sacristie XVe siècle (≈ 1550)
Optellen ten noorden van de klokkentoren.
XVIe siècle
Noordelijke kapel
Noordelijke kapel XVIe siècle (≈ 1650)
Deels de toren integreren.
1739
Tabelbouw
Tabelbouw 1739 (≈ 1739)
Vergrendeling van de apsal bay.
1759
Installatie van tegel
Installatie van tegel 1759 (≈ 1759)
Koor en centrale oprit uitgerust.
1926-1927
Renovatie van de dekking
Renovatie van de dekking 1926-1927 (≈ 1927)
Een deel van het dak is opnieuw gemaakt.
4 janvier 1961
Historisch monument
Historisch monument 4 janvier 1961 (≈ 1961)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Étienne-et-Sainte-Madeleine de Puiset, gelegen in het dorp Puiset (Eure-et-Loir), heeft een samengestelde structuur die eeuwen van architectonische evolutie weerspiegelt. Het centrale schip, geflankeerd door twee kolommen gewelfd met full-fine wiegen, dateert voornamelijk uit de 12e eeuw, zoals blijkt uit de westelijke romaanse poort en de hoofdsteden van het schip. Sporen die de gevel afscheuren en ommuurde baaien suggereren verdere aanpassingen, waaronder een mogelijke ontbrekende buitengalerij. Het schip, aanvankelijk lager, werd verhoogd, terwijl het 13e eeuwse gotische koor een Romeinse transept verving, gemarkeerd door nog zichtbare vormen.
De klokkentoren, gebouwd in de 13e eeuw en toegankelijk vanaf de buitenkant oorspronkelijk, domineert de vlakke bedzijde doorboord door een baai geminieerd in gebroken boog. Een 16e-eeuwse kapel, bevestigd aan het noorden, gedeeltelijk opgenomen zijn basis, en een Renaissance deur versierd met een glanzende gevel werd toegevoegd om de benedenkamer van de klokkentoren te koppelen aan het schip. De geglazuurde houten gewelven, daterend uit de 17e eeuw, bedekken nu het schip en de zekerheden, terwijl grote reparaties in de 19e en 20e eeuw (zoals de omslag opnieuw in 1926-1927) het gebouw behouden. De kerk, die in 1961 een historisch monument werd, illustreert de voortdurende aanpassing van landelijke basilieken, van de Romaanse oorsprong tot Gotische en Renaissance toevoegingen.
De oudste elementen, zoals de twee kolommen en hoofdsteden in de buurt van het koor of de uitlopers van de noordelijke onderpand, getuigen van een constructie begon in het begin van de twaalfde eeuw. De primitieve abside, misschien vergezeld door absidiolen, werd vervangen door een vlakke bed in de 13e eeuw, terwijl de 15e eeuw sacristie (naar het noorden) en veranderingen in de ramen van de zekerheden in de 16e eeuw markeren andere belangrijke stappen. Het huidige altaarstuk, opgericht in 1739, sloot een grote baaiopening aan de abide, en het betegelde koor, gelegd in 1759, voltooide belangrijke interieur ontwikkelingen.
De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, behoudt sporen van haar middeleeuwse verleden ondanks de transformaties: het romaanse portaal met gefeest aartsvolt, de gewelfde baaien van de zekerheden, of de sporen van lagere covers op de laterale gevels. Deze details, gecombineerd met latere toevoegingen (zoals de 17e eeuwse sacristie geïntegreerd in de klokkentoren), bieden een zeldzame getuigenis van de architectonische evolutie van een landelijk gebouw over bijna zes eeuwen.