Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Aubette de Strasbourg is een militair gebouw gebouwd tussen 1765 en 1778 door architect Jacques-François Blondel als onderdeel van een onvoltooid stedelijk project ter modernisering van het Place d'Armes (huidige Place Kléber). Oorspronkelijk ontworpen om soldaten en een bewakingskorps te huisvesten, kon zijn naam voortkomen uit de term Aubette (schuilplaats) of het woord dageraad, gekoppeld aan de overdracht van militaire orders bij dageraad. Dit lange klassieke gebouw, het enige element van het plan van Blondel, markeert de wil om Straatsburg te verfraaien onder het Ancien Régime.

De Aubette werd tussen 1873 en 1877 herbouwd door Jean Geoffroy Conrath, die de oorspronkelijke gevel in stand hield en medaillons van muzikanten (Mozart, Haendel, enz.) toevoegde. Op de begane grond bevinden zich winkels, op de eerste verdieping bevinden zich de muziekconservatorium en een concertzaal. Dit project weerspiegelt de wederopbouw na de oorlog en de aanpassing van het gebouw aan civiele en culturele toepassingen.

In 1922 transformeerden de broers Paul en André Horn de rechtervleugel tot een futuristisch recreatiecomplex, toevertrouwd aan de kunstenaars Hans Arp, Sophie Taeuber-Arp en Théo van Doesburg (oprichter van de Stijlbeweging). Van 1926 tot 1928 pasten ze de principes van neoplasticisme toe, waarbij ze een Gesamtkunstwerk (totaal kunstwerk) creëerden waar elk detail van meubels tot deurhandvatten met een geometrische en abstracte esthetiek. Het complex, ingehuldigd in 1928, omvat een bioscoop-dansen, een open haard-bar, en kamers met biomorfe of hoekige decors, genaamd een Sixtijnse kapel van moderne kunst.

De avant-gardistische decoraties, slecht ontvangen door het publiek, werden gemaskeerd in 1938 voordat ze werden herontdekt in de jaren zeventig. Gerangschikt als historische monumenten in 1985 en 1989 hebben zij tussen 1985 en 2006 grote restauraties ondergaan. Vandaag de dag is de Aubette 1928 in de musea van Straatsburg geïntegreerd en is gratis en getuigt van de artistieke brutaliteit van de jaren '20, waarbij klassiek erfgoed en modernistische revolutie worden vermengd.

De linkervleugel, onafhankelijk, werd een commerciële ruimte in 2008. Het gebouw, eigendom van de stad, illustreert zo een unieke architectuurstratigrafie, waar drie eeuwen geschiedenis worden gesuperponeerd: militair (XVIII), cultureel (XIX) en avant-garde (XXe).

Externe links