Bouwnijverheid 1881 (≈ 1881)
Vervaardiging uit muziekinstrumenten
1936
Aankoop door UFM
Aankoop door UFM 1936 (≈ 1936)
Word een metallurgiehuis
2 mai 1937
Officiële inauguratie
Officiële inauguratie 2 mai 1937 (≈ 1937)
Aanwezigheid van vakbondspersoonlijkheden
2000
Gedeeltelijke classificatie
Gedeeltelijke classificatie 2000 (≈ 2000)
Beschermde gevels en daken
juillet 2001
Aankoop door de stad
Aankoop door de stad juillet 2001 (≈ 2001)
Word een gemeentelijke culturele plaats
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
Het Maison des Métallos, oorspronkelijk Maison des Métallurgists, is een iconisch gebouw gelegen in de Jean-Pierre-Timbadstraat 94 in het 11e arrondissement van Parijs. Gebouwd in 1881 om de Gautrot muziekinstrumentenfabriek (later Couesnon) te huisvesten, illustreert het de industriële architectuur van de periode. Een ijzeren lier, altijd zichtbaar boven de poort, getuigt van deze eerste muzikale roeping.
In 1936 werd het gebouw aangekocht door de Union Fraternal des Métalurgists (UFM), een tak van de CGT, en in 1937 ingehuldigd als een veelzijdige plaats. Het herbergt vervolgens administratieve diensten, een kantine, een boekhandel, een sporthal, en zelfs een primair sociaal verzekeringsfonds voor metaalwerkers. Dit project weerspiegelt de maatschappelijke en vakbondsbetrokkenheid van de jaren dertig, die een ruimte biedt die gewijd is aan werknemers en hun dagelijkse behoeften.
Geklasseerd als historische monumenten in 2000 voor hun gevels en daken, werden de panden gedeeltelijk verkocht door de UFM in 2000. Dankzij de mobilisatie van lokale verenigingen en de steun van de UFM werd de stad Parijs in juli 2001 eigenaar. Sindsdien is het Maison des Métallos een culturele instelling die wordt ondersteund door het stadhuis en de regio Île-de-France, die elke maand artistieke residenties organiseert rond verschillende thema's, waarbij performances en innovatieve ontmoetingen worden gecombineerd.
De site behoudt een dubbel geheugen: die van de 19e eeuwse muziekindustrie, gesymboliseerd door smeedijzeren lier, en die van de 20e eeuwse sociale geschiedenis, gekenmerkt door haar rol in de arbeiders- en vakbondsbeweging. Tegenwoordig belichaamt het een plaats van hedendaagse creatie met behoud van het erfgoed.