Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De festivalzaal van de Arenbergwijk in Wallers werd in 1910 in gebruik genomen als onderdeel van de opkomst van de Arenbergkuil, een grote steenkoolmijnbouwonderneming van de Anzin Mining Company. Het maakt deel uit van een compleet stedelijk complex, waaronder scholen, kerk en huishoudschool, ontworpen voor de gezinnen van minderjarigen. De zaal, 24m bij 28m, bestond uit een podium met kleedkamers, een houten drankje, en een bibliotheek, die het culturele en sociale belang weerspiegelt dat aan de arbeiders wordt toegekend.

In 1918 werd de hal beschadigd door de ontploffing van de mijninstallaties door de Duitsers vanwege de nabijheid van de mijnen. Na de nationalisatie van de mijnen in 1946, werd de Arenberg site een modern centrum, maar de partijhal bleef een centrale plaats voor de gemeenschap. In 1977 werd het verplaatst naar de gemeente Wallers, die het volgens de plannen van de architecten Foyer Dodat en Villain gerenoveerd, voor een heropening in 1984.

De festivalzaal en de huisschool werden in december 2009 als historische monumenten vermeld en vervolgens geclassificeerd met de gehele UNESCO World Heritage Mining Site in 2012. Deze classificatie erkent hun erfgoedwaarde in het mijnbekken van Nord-Pas-de-Calais, naast de ridders, holen en arbeiderssteden. Vandaag de dag herbergt de site ook Arenberg Creative Mine, een cinematografische creatiecentrum dat in 2015 werd ingewijd, en zet de verbinding met cultuur en innovatie voort.

De interieurdecoratie, waaronder de vestibule en gesneden podiummuur, evenals de originele elementen zoals de barbalie en bibliotheekplanken, zijn beschermd. De hal illustreert de utilitaire en sociale architectuur van mijnbouwsteden, waar openbare voorzieningen een sleutelrol speelden in de cohesie van de gemeenschap. Haar geschiedenis is onlosmakelijk verbonden met die van de mijn van Arenberg, waarvan de activiteit in 1989 na bijna 90 jaar steenkoolwinning werd stopgezet.

Het behoud van de festivalzaal werd versneld door de film Germinal in 1992, die de plek van vernietiging redde. Sindsdien symboliseert het de succesvolle omzetting van het industriële erfgoed, waarbij het geheugen van de arbeiders en de hedendaagse projecten worden gemengd. De registratie bij de UNESCO onderstreept het belang van de mijnbouw in de wereldgeschiedenis en de sociale planning.

Externe links