Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre de Pressy-sous-Dondin, gelegen in het departement Saône-et-Loire in Bourgogne-Franche-Comté, is een gebouw waarvan de geschiedenis dateert deels uit de 11e of 12e eeuw. Uit deze romaanse periode blijven alleen de basis en de onderste verdieping van de klokkentoren, gekenmerkt door twee baaien in het midden van de muur, over. Dit overblijfsel getuigt van een oude constructie, hoewel daarna diep getransformeerd.

De grote reconstructie van de kerk vond plaats in 1857, onder leiding van architect Berthier, die hem een gemarkeerde neo-Romeinse stijl gaf. Deze stilistische keuze ontstond in de loop van de 19e eeuw, waar de neo-Romeinse populair was voor het herstellen of herbouwen van kerken, het mengen van middeleeuwse inspiratie en hedendaagse technieken. Het portaal, versierd met een gesneden tympanum dat Christus en de tetramorf vertegenwoordigt, illustreert deze vernieuwde esthetiek.

In 1882 ontwierp de architect Pinchard de plannen om de klokkentoren te verhogen en in dezelfde neo-Romeinse stijl een vloer aan de belfort toe te voegen. De werken, gefinancierd door M. de Longeville, toen burgemeester van Pressy-sous-Dondin, eindigden met het huidige gebouw. Deze hybride klokkentoren, zowel Romeinse als neo-Romeinse, belichaamt aldus de historische lagen van de kerk.

Vandaag de dag blijft de Sint-Pieterskerk een actieve katholieke plaats van aanbidding, verbonden met het bisdom Autun en de parochie van Monts-du-Charolais. De architectuur, die middeleeuws erfgoed en 19e-eeuwse interventies combineert, maakt het een opmerkelijk getuigenis van de evolutie van religieuze gebouwen in het landelijke Bourgondië.

Externe links